วันสิ้นโลกกับโรงแรมบ้านฉัน ที่พักปลอดภัยชั้นยอด

ตอนที่ 27 วันสิ้นโลก โรงแรมของฉันคือเซฟเฮาส์ชั้นยอด

7 นาที· 1.6K คำ

พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นเสื้อผ้ากองเต็มพื้น กล่องรองเท้าวางซ้อนกันสูงลิบ ส่วนข้างหน้าต่างมีกองของแห้งบรรจุถุงกองโต

เซี่ยเหยียนเปลี่ยนไปใส่รองเท้าแตะ แล้วตั้งใจจะจัดการเสื้อผ้าก่อน

เธอแกะถุงบรรจุภัณฑ์ทั้งหมดออก แล้วยัดกระโปรงลงเครื่องซักผ้า ซักน้ำให้ทั่วหนึ่งรอบ ระหว่างรอเครื่องซักผ้าทำงานรอบแรก เธอก็ไปหยิบปากกาเมจิกสีดำจากห้องนอนมาเขียนกำกับแบบกับสีของรองเท้าบนกล่องอย่างคร่าว ๆ

คราวหน้าจะได้ไม่ต้องเปิดดูทีละกล่อง

ตู้รองเท้าหน้าประตูยาวเกือบ 2 เมตร คงใส่ไม่หมด เธอกวาดตามองไปรอบห้อง เตรียมเอากล่องรองเท้าไปวางที่มุมตะวันออกของห้องนั่งเล่น ตรงนั้นมีที่ว่างพอดี

เซี่ยเหยียนหยิบรองเท้าคู่หนา ๆ ในตู้รองเท้าออกมาวางเรียงเป็นสามแถว แยกตามความสูงของส้น แบบ และสี ส่วนแถวล่างสุดวางคู่ที่ใส่ในช่วงสองสามวันนี้

กล่องรองเท้าริมผนังวางซ้อนกันสูงจรดเพดาน เรียงเต็มเป็นแนวยาว มองแล้วชวนตะลึง

ตอนนั้นเอง เครื่องซักผ้าก็ส่งเสียงเพลงสั้น ๆ แจ้งว่าทำงานเสร็จแล้ว

เซี่ยเหยียนสะบัดเสื้อผ้าที่เกือบแห้งสนิทออกจากเครื่อง แล้วแขวนไว้บนไม้แขวน ก่อนจะยัดเสื้อผ้าอีกกองเข้าไป เครื่องซักผ้าจึงเริ่มทำงานต่อ

เธอหาถุงพลาสติกใบใหญ่มาใบหนึ่ง ยัดถุงบรรจุภัณฑ์ที่ไม่ใช้แล้วลงไป รวมถึงเสื้อผ้าที่ชำรุดด้วย ในที่สุดก็เคลียร์พื้นที่ได้ส่วนหนึ่ง พอจะจัดของแห้งต่อได้

เซี่ยเหยียนหยิบถุงหนึ่งขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ พลิกหาวันที่บนฉลาก แล้วพบว่าหมดอายุไปแล้วทั้งนั้น

แต่ของกินข้างในดูปกติดี ไม่มีแม้แต่ราขึ้นสักเส้น

หรือว่าสารกันบูดจะคุณภาพดีมาก?

เซี่ยเหยียนคร้านจะคิดต่อ จึงแบ่งสินค้าชนิดเดียวกันออกเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ใส่ถุงพลาสติกเตรียมเอาขึ้นไปให้จิ่งอี้ม่ายตอนขึ้นไปข้างบน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป