การสอบสองวันจบลงท่ามกลางความเงียบเหงาของฝนฤดูใบไม้ร่วง
สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างละเอียด ใบไม้เหลืองที่ชุ่มโชกด้วยน้ำฝนร่วงหล่นลงมาเป็นใบ ๆ เต็มพื้นเต็มไปด้วยสีเหลืองเข้มอ่อนต่างกัน อากาศเต็มไปด้วยความชื้นเย็นสบาย
ผลสอบออกมาในไม่ช้า
เมื่อบอร์ดประกาศผลถูกติดไว้ที่ผนังห้องเรียน เสียงโห่ร้องดีใจและเสียงถอนหายใจก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย
สายตาของชีหยางหยุดอยู่ที่ตัวเลขข้างชื่อของเธอ และไล่ตามหาชื่อตัวเองทีละบรรทัด ในไม่ช้าเธอก็พบมัน
ดวงตาของเธอเป็นประกาย
อันดับที่สิบสองในชั้นเรียน อันดับที่สามสิบสองของทั้งชั้นปี
ผลลัพธ์นี้ดีกว่าที่เธอคาดไว้ก่อนสอบมาก เธอมองขึ้นไปตามรายชื่อ และสายตาของเธอก็หยุดอยู่ที่ตำแหน่งบนสุดอย่างไม่แปลกใจ ชื่อของเฉินจั้วปรากฏอยู่ที่นั่น
ชีหยางมองคะแนนของทั้งสองคนในแต่ละวิชา และความรู้สึกดีใจเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นในดวงตาของเธอ
คะแนนภาษาอังกฤษของเธอสูงกว่าเฉินจั้วสองคะแนน แต่คณิตศาสตร์และฟิสิกส์ยังดึงคะแนนเธออยู่ ถึงอย่างนั้นชีหยางก็พอใจมากแล้ว สีหน้าและแววตาของเธอเต็มไปด้วยความเบิกบานใจที่ปิดไม่มิด
"มองอะไรอยู่อย่างมีความสุขจัง?"
เสียงผู้ชายที่เยือกเย็นดังมาจากด้านหลัง ชีหยางหันหัวไปอย่างรวดเร็ว เห็นเฉินจั้วยืนอยู่ข้างหลังเธอ
ชีหยางรีบหันกลับมา ดวงตาเป็นประกาย "คะแนนอังกฤษฉันสูงกว่าเธอนะ"
ตอนที่เธอพูดแบบนี้ เธอมีความภูมิใจเล็กน้อยของเด็กสาวอยู่ในนั้นด้วยซ้ำ