เซี่ยเนี่ยนหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม
น้ำเย็นจับจากลำคอลงไปถึงท้อง เธอวางแก้วลง สายตามองข้ามไปอีกฝั่งของห้องเรียน ชีหยางกำลังก้มหน้าทำโจทย์ ผมมัดห้อยอยู่ข้างหนึ่ง ปลายปากกาเคลื่อนไปบนกระดาษ
ใบหน้าด้านข้างของเด็กสาวใต้แสงไฟฟ้าดูอ่อนโยนและตั้งใจ
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอก็มักจะมองไปที่มุมนั้นตามสายตาของเฉินจั้ว
เซี่ยเนี่ยนรู้สึกอยากรู้โดยไม่รู้ตัว...ว่าคนที่เฉินจั้วชอบนั้นเป็นแบบไหน
และเป็นอย่างที่เซี่ยเนี่ยนคิดไว้จริง ๆ เธอเป็นเด็กสาวที่อ่อนโยน สวย และมีความมุ่งมั่น เธอดูเหมือนจะนั่งเขียนโจทย์เงียบ ๆ อยู่เสมอ ทำให้เซี่ยเนี่ยนรู้สึกหดหู่และเศร้าใจ พร้อมกับเกิดความเคารพขึ้นมาเล็กน้อย
สุดท้าย เธอก็เหมือนจะลืมไปว่านี่คือเด็กสาวที่เฉินจั้วชอบ เธอลอกป้ายนั้นออกจากตัวชีหยาง และเห็นด้านที่แข็งแกร่งของเธอ
เซี่ยเนี่ยนละสายตากลับมา เปิดสมุดแบบฝึกหัดอีกครั้ง บังคับตัวเองให้ตั้งสมาธิ
เธอต้องไม่วุ่นวาย
*
เมื่อเสียงกริ่งคาบเรียนตอนเย็นดังขึ้น ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว
ฝนตกอีกครั้ง ฝนปรอย ๆ ตกลงมาบนร่มให้เสียงดังซ่า ๆ
เมื่อชีหยางเก็บกระเป๋าและเดินออกจากห้องเรียน เฉินจั้วก็ยืนรอเธออยู่ที่ทางเดินแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง เสื้อนักเรียนของผู้ชายตัวนั้นถูกแต่งตัวอย่างเป็นระเบียบ เผยให้เห็นรูปร่างที่ผอมเพรียว เขากำลังก้มหน้านึกอะไรบางอย่าง หน้าม้าด้านหน้าสะอาดเป็นธรรมชาติ