พูดจบเขาก็ดึงมือออก แล้วโอบเอวเธอให้ทั้งตัวเข้ามาในอ้อมแขนของเขา
ที่อาบน้ำไปก็เสียเปล่า
สองคนแนบชิดกันตัวเปียกเหงื่อ ไม่มีใครพูดอะไรอีก
ชีหยางรู้สึกได้ชัดว่าหลังของเธอแนบกับอกอุ่นๆ ของชายหนุ่ม ความรู้สึกซ่าๆ บนริมฝีปากยังไม่จางหาย
เฉินจั้วกอดแน่นขึ้น ซบหน้าลงที่ซอกคอเธอ ปลายจมูกถูไถกับผิวเนียนละเอียด พร้อมกับไอร้อนชื้น
"จั๊กจี้..." ชีหยางทนไม่ไหวหดตัว เสียงสั่นเล็กๆ โดยไม่รู้ตัว
เฉินจั้วไล้จากลำคอเธอขึ้นไปจนถึงติ่งหู ไม่รู้ว่านานแค่ไหน สองคนก็อดไม่ได้ที่จะจูบกันอีกครั้ง
รอบนี้คล่องกว่าเมื่อกี้มาก
ระหว่างที่ลิ้นพันกัน ชีหยางไม่รู้ว่ามือของเธอพันไปที่ต้นคอเขาเมื่อไหร่ ปลายนิ้วสอดเข้าไปในปลายผมที่ยังเปียกชื้นของเขา
เฉินจั้วตัวเกร็ง จู่ๆ ก็หยุด
หญิงสาวใต้ร่างริมฝีปากบวมแดง ดวงตาเคล้าด้วยประกายน้ำบางๆ แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีชมพูเรื่ออย่างผิดปกติ
ลมหายใจเขาหนักขึ้นอีก เขาสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของชีหยาง
เฉินจั้วจ้องเธออยู่หลายวินาที ก่อนจะเอ่ยปาก: "หยางหยาง เอางี้ไหม ฉันช่วยเธอเอง?"
ชีหยางตะลึงไปชั่วขณะ ประกายน้ำในดวงตาสั่นไหว เธอเหมือนจะเข้าใจ แต่ก็ไม่กล้ารับคำ ริมฝีปากขยับสองสามครั้ง เสียงบางเบา "ช่วยยังไง?"
แล้วชีหยางก็รู้สึกว่าเสื้อของเธอถูกคนปลดเบาๆ ลมเย็นจากแอร์พัดมากระทบหน้าท้องทันที ชีหยางทนไม่ไหวหดตัว แต่เฉินจั้วไม่ให้โอกาสเธอได้หนี เสียงฝีเย็บผ้าดังกรุบกราบ เฉินจั้วค่อยๆ ก้มลง มือแตะเบาๆ ชีหยางทั้งตัวสั่นสะท้าน