ชายหนุ่มมีรอยยิ้มแวววาวอยู่ในดวงตา ชีหยางเข้าใจความหมายของเขาได้ในทันที
เธอเองก็อดที่จะเผยอมุมปากขึ้นไม่ได้ "พ่อกับแม่บอกว่าอีกไม่กี่วันจะกลับมาพาฉันไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยนะ ฉันอาจจะไม่มีเวลาจริง ๆ น่ะสิ"
"ได้" เฉินจั้วลากเสียงยาว "งั้นฉันรอคำสั่ง"
ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปยังตึกเรียน ระหว่างทางเจอเพื่อนร่วมชั้นหลายคน มีคนหนึ่งเป่าปากให้พวกเขาอย่างหยอกเย้า สีหน้าเต็มไปด้วยแววตาล้อเลียน
ประตูห้องพักครูเปิดอยู่ ครูประจำชั้นยังอยู่ประจำที่ เห็นพวกเขาเดินเข้ามาก็ยิ้มกว้างแล้วกวักมือเรียก "สอบเสร็จแล้วเหรอ? รู้สึกยังไงบ้าง?"
ทั้งคู่ตอบว่าพอใช้ได้
ครูประจำชั้นพยักหน้า "ดี ไม่ต้องกดดันนะ สอบเสร็จแล้วก็วางมันลงเถอะ หนังสือที่พวกเธอกองไว้อยู่ตรงนั้นน่ะ รีบขนไปเลย บ่ายนี้ห้องนี้จะถูกเคลียร์แล้ว"
เฉินจั้วก้มลงไปขนหนังสือ ชีหยางจะเข้าไปช่วย แต่เขายกมือขึ้นกันไว้
"ฉันจัดการเอง เธอถืออันนี้" เขายัดน้ำอัดลมสองขวดใส่มือชีหยาง แล้วอุ้มหนังสือขึ้นมาเอง เส้นเลือดที่แขนนูนขึ้นเล็กน้อย เขาอุ้มไว้อย่างมั่นคง
ชีหยางเดินตามหลังเขา หลังจากบอกลาครูประจำชั้นแล้วก็ออกจากห้องพักครู
แผ่นหลังของชายหนุ่มเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ เสื้อยืดเผยให้เห็นโครงร่างของสะบัก
ชีหยางแอบเบือนสายตาออกไปเงียบ ๆ รู้สึกว่าอากาศเริ่มอึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ
......
ระหว่างทางกลับบ้านของชีหยาง เส้นทางนี้เฉินจั้วคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพียงแต่ครั้งนี้ก็ยังคงใช้ข้ออ้างเรื่องขนหนังสือขึ้นไปบนชั้นอีกเช่นเคย