พ้นประตูบานที่สามมา ตรงหน้าก็ปรากฏบันไดหินที่ทอดยาวลงไปด้านล่าง ไฟคบเพลิงสองข้างทางลุกโชนพลิ้วไหวตามลม เงาร่างของนางถูกทอดทาบลงบนขั้นบันไดเป็นทางยาว
ชีหยางค่อยๆ ก้าวลงไปอย่างลองเชิง
สองชาตินี่ นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ก้าวเข้าไปในคุกใต้ดิน
นางกลั้นหายใจ กำลังมือที่ถือตะกร้าอาหารแน่นขึ้นเล็กน้อย ก้าวลงมาถึงปลายบันได ตรงหน้าก็เป็นประตูเหล็กหนาหนัก มองลอดออกไปข้างใน เห็นห้องขังสองแถว แสงเทียนริบหรี่ส่องเข้าไปในห้องขัง พอมองเห็นรอยคราบสีน้ำตาลเข้มบนพื้นและผนัง ดูคล้ายคราบเลือดที่แห้งเหือดมานาน
ลมหายใจของชีหยางถี่ขึ้น ไม่กล้ามองไปข้างหน้า lagi จ้องไปที่แสงตะเกียงสลัวตรงหน้าเพียงอย่างเดียว
นางได้ยินเสียงพูดคุยแผ่วเบาลอยมาจากด้านหน้า จึงรวบรวมความกล้าเดินเข้าไป
กลิ่นคาวเน่าเหม็นรุนแรงโชยเข้าจมูก แวบหนึ่งของสายตากวาดไปเห็นห้องขังมุมหนึ่ง มีเงาดำขดตัวอยู่ ส่งเสียงครางแผ่วเบา ยังไม่ทันได้มองชัด จู่ๆ เท้าก็เหยียบเข้ากับของเหลวลื่นๆ ก้อนหนึ่ง นางเผลอเงียบลงไปมอง
ของเหลวสีแดงเข้มกำลังไหลเอื่อยไปตามรอยแตกของแผ่นหิน ส่องประกายวูบไหวภายใต้แสงไฟ
เลือด
สมองของชีหยางปังแตกในทันใด
นางถอยหลังไปหลายก้าว อยากจะรีบออกไปจากที่มืดมิดนี้ให้เร็วที่สุด ตะกร้าอาหารในมือแกว่งไปมา แต่ไม่ทันคิด คิดไม่ถึงว่าหันหลังปุ๊บก็ชนเข้ากับอ้อมแขนหนึ่ง
คนผู้นั้นร่างสูง อกกว้างและกำยำ แรงที่ชนเข้าไปไม่เบา หน้าผากกระแทกเข้ากับไหล่เขา ทั้งตัวถูกดีดจนเซถลา เกือบล้มคว่ำ
มือคู่หนึ่งยื่นมาประคองไหล่ของนางไว้มั่นคง