«ข้ากับแม่นางดูเหมือนจะไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน» หลี่ฝานเอ่ยเสียงเย็นชา แฝงความระแวดระวังอยู่หลายส่วน
ตลาดมืดมีผู้คนปะปนหลากหลาย ทั้งยังเป็นถิ่นเสือซุ่มมังกรซ่อน สตรีงดงามที่กล้าเข้ามาทักทายก่อนในสถานที่เช่นนี้ ย่อมไม่ธรรมดาแน่
เรือนร่างเย้ายวน คิ้วตางดงามเปี่ยมเสน่ห์
บุคคลเช่นนี้กล้าเดินอวดโฉมในแดนเสือหมาป่าเช่นนี้ เบื้องหลังย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวยกมือปิดริมฝีปากแล้วหัวเราะเบา ๆ คิ้วตาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มชวนใจหวั่นไหว
«ตอนนี้ก็รู้จักกันแล้วมิใช่หรือ? ตรงนั้นคนไม่พลุกพล่าน เงียบสงบ ไปคุยกันสักครู่เถิด»
«วางใจเถิด ตลาดมืดมีกฎเหล็ก ห้ามทะเลาะวิวาทลงมือกันเด็ดขาด ข้าจะกินเจ้าเสียต่อหน้าคนมากมายได้อย่างไร?» นางโบกพัดกลมในมือเบา ๆ น้ำเสียงหวานใสเจือความอ่อนนุ่มชวนเคลิบเคลิ้ม
หลี่ฝานครุ่นคิด หากมีหยกวิญญาณโลหิตจริง ๆ การบำเพ็ญของฉันก็จะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
ในเมื่ออีกฝ่ายมาหาถึงที่ เช่นนั้นก็ลองดูก่อนว่ามีจุดประสงค์ใด
«ได้ เช่นนั้นไปคุยกันสักครู่เถิด» หลี่ฝานพยักหน้าตอบรับ
เมื่อมาถึงมุมหนึ่งของตลาดมืด หญิงสาวก็เก็บพัดกลมในมือ ใช้ปลายนิ้วคลึงพู่ประดับพัด ดวงตาคู่งามจับจ้องหลี่ฝานพลางพินิจเขาอย่างละเอียด
ท่าทางของนางราวกับกำลังพิจารณาสมบัติล้ำค่าหายากที่โลกนี้มีเพียงชิ้นเดียว
«หลี่ฝาน อายุ 18 ปี เป็นคนหมู่บ้านหลิ่วซู่ เมืองชิ่งหยาง บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก หลายเดือนก่อน เจ้าเข้าป่าล่าสัตว์เพียงลำพังท่ามกลางฤดูหนาว ถูกความหนาวเหน็บจนล้มลงเกือบสิ้นใจ หลังจากป่วยหนักครั้งหนึ่งก็เปลี่ยนไปราวกับเกิดใหม่ นิสัยและฝีมือล้วนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก»
«หลังจากนั้นเจ้าได้เนื้อมา ก็สังหารนักเลงใหญ่ประจำหมู่บ้าน บุกทำลายโจรที่เข้าปล้นหมู่บ้าน สังหารทหารแตกทัพที่หลบหนีไปได้ มิหนำซ้ำยังนำชาวบ้านกวาดล้างทหารชั้นยอดจากเผ่าคนเถื่อน 50 คนที่บุกเข้าด่านจนหมดสิ้น»