สวีเซิ่งบนเตียงทำให้หลี่ฝานตกตะลึงไม่น้อย
ใบหน้าของเขาซีดขาวราวกับหุ่นกระดาษ ทั้งยังซูบผอมจนผิดรูป ไม่เหลือเค้าความสดใสเปล่งปลั่งดังเช่นก่อน
「พี่สวี อาการบาดเจ็บดีขึ้นบ้างหรือไม่?」
「หึ ๆ คงไม่ถึงตายหรอก แต่ชาตินี้คงได้เป็นคนพิการเหมือนท่านพ่อของข้า」สวีเซิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงหดหู่ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันตนเอง
「แต่คราวนี้ต้องขอบใจน้องชายมาก ไม่เช่นนั้นตอนนี้ข้าคงกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว」
「ข้าเองก็เสียพลังไปมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่กลายเป็นคนผมขาวโพลนอย่างทุกวันนี้」
「น้องชายใช้เคล็ดวิชาที่ผลาญอายุขัยสินะ?」แววตาสวีเซิ่งไหววูบ
หลี่ฝานพยักหน้า 「ต่อไปข้าคงใช้เคล็ดวิชานี้ไม่ได้แล้ว วันนี้ข้ามาหาพี่สวี เพราะมีเรื่องอยากถาม」
「เราสองคนสนิทกันถึงขั้นฝากชีวิตไว้แก่กันได้ มีอะไรก็ถามมาเถิด」
「ข้าอยากถามว่า ในเมืองชิ่งหยางมีตลาดมืดหรือไม่?」
สวีเซิ่งชะงักไปเล็กน้อย 「เหตุใดจู่ ๆ น้องชายถึงถามเรื่องนี้?」
「ข้าขอพูดตามตรง ข้าต้องการเปลี่ยนเคล็ดวิชาบำเพ็ญ แต่หาไม่ได้จากช่องทางปกติ จึงอยากไปเสี่ยงโชคที่ตลาดมืด」
「กองปราบยุทธ์ไม่มีหรือ?」
「ข้าดูหมดแล้ว แต่ยังรู้สึกว่าไม่เหมาะนัก จึงอยากลองไปดูว่ามีหรือไม่」
「ตลาดมืดอยู่ที่สุสานร้างทางตะวันตกของเมือง เปิดตอนเที่ยงคืนในวันที่สาม หก และเก้าของแต่ละรอบ ยามจื่อเริ่มเปิดตลาด ยามอิ๋นปิดตลาด มีเวลาเพียงหนึ่งชั่วยาม พ้นเวลาแล้วไม่รอใคร」
「แต่ข้าขอเตือนสักหน่อย คนที่ไปล้วนเป็นพวกในยุทธภพ กฎเกณฑ์เข้มงวด น้ำลึกยากหยั่งถึง」
「มีกฎอะไรบ้าง?」