ตอนที่ 8 หนึ่งคนหนึ่งดาบ เริ่มต้นจากการวาดดาบ ท่องทั่วโลกยุคโกลาหล

ลมหนาวพัดผ่าน

กวางตัวผู้ตัวนั้นหนีเอาชีวิตรอดสุดกำลัง ลากขาหลังที่ถูกแทงทะลุไปพร้อมกับหอก

เลือดไหลรินจากบาดแผล หยดลงบนหิมะขาวโพลน

มันเดินกะเผลกโซเซหนีไปได้ไม่ถึงหลายสิบจั้ง ก็เสียเลือดมากเกินไป

ขาทั้งสี่อ่อนแรง ร่างมหึมาล้มโครมลงกับพื้น หิมะที่สะสมอยู่กระเด็นฟุ้งไปทั่ว

หลี่ฝานค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้ากวางตัวผู้ แสงเย็นวาบขึ้นครั้งหนึ่ง มีดล่าสัตว์ที่เอวฟันลงอย่างฉับไว ปลิดชีวิตสุดท้ายของมัน

【พลังโลหิตและปราณ + 1】

กระแสความร้อนอุ่นสายหนึ่งค่อย ๆ เอ่อล้นขึ้นมาจากตันเถียน แล้วไหลไปตามเส้นลมปราณจนทั่วแขนขาและร่างกาย

ความอบอุ่นแสนสบายแผ่ซ่านไปทั่วร่าง พละกำลังที่ปะทุขึ้นจากแขนขาเพิ่มขึ้นกว่าก่อนหน้าอีกหลายส่วน

กวางตัวผู้หนักราวห้าสิบกว่าจินตัวนี้ เมื่อลอกหนัง แล่เนื้อ แล้วตัดเขากวางอันล้ำค่าไปขายในเมือง ก็น่าจะได้เงินประมาณห้าตำลึง

ล่าสัตว์ป่าแล้วนำไปแลกเงิน ทั้งยังเพิ่มพูนพลังโลหิตและปราณของตน นับเป็นเรื่องดีงามอย่างแท้จริง

หลี่ฝานครุ่นคิด พลางนำเหยื่อกลับบ้านก่อนเพื่อจัดการให้เรียบร้อย

พอถึงช่วงบ่ายค่อยเข้าป่าล่าสัตว์อีกครั้ง

หากตระเวนไปทั่วภูเขาสักสองสามวัน สะสมเหยื่อได้มากพอ ก็จะเข้าเมืองไปขายได้

เมื่อเป็นเช่นนั้นก็จะชำระหนี้นอกระบบที่กู้มาแต่งภรรยาในคราวนั้นได้หมด ทั้งยังจ่ายภาษีรายหัวครบถ้วน ชีวิตหลังจากนี้ก็พอจะมีความหวังขึ้นมาบ้าง

ดูดซับพลังโลหิตและปราณจากสัตว์ป่าอย่างต่อเนื่อง ร่างกายและพละกำลังก็จะเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อสะสมไปวันแล้ววันเล่า จนสามารถแบกเหยื่อหนักหลายร้อยหรือหลายพันจินออกจากภูเขาได้ในคราวเดียว ก็ไม่ต้องเดินทางไปกลับให้เสียเวลาอีก!