ก่อนหน้านี้เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะอ่อนแอเกินไป นี่คือบทเรียนที่ดีที่สุด
ต้องแข็งแกร่งขึ้น! ต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด!
มีเพียงการก้าวไปถึงระดับที่ผู้อื่นยากจะเทียบเคียง จึงจะยืนหยัดได้อย่างแท้จริง!
คิดได้ดังนั้น หลี่ฝานจึงยันกายเตรียมลงจากเตียง
ทว่ายังไม่ทันลุกขึ้น เว่ยต้าลี่กับชายหนุ่มอีกหลายคนก็สบตากัน ก่อนจะพร้อมใจกันก้าวมาข้างหน้า คุกเข่าลงตรงหน้าเตียงดังตุบ!
“พี่ฝาน! ครั้งนี้ท่านเสี่ยงชีวิตช่วยคนทั้งหมู่บ้านเอาไว้ พวกข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร!”
“นับจากนี้พวกข้ายินดีติดตามรับใช้ท่าน ไม่ว่าท่านจะสั่งให้ทำสิ่งใดก็พร้อมทำทั้งสิ้น ขอพี่ฝานโปรดรับพวกข้าไว้ด้วย!”
“หลี่เทียนเว่ยขอสวามิภักดิ์ต่อพี่ฝานด้วยใจจริง ขอเพียงได้ติดตามอยู่ข้างกายท่าน เพื่อแสวงหาหนทางเอาชีวิตรอดในกลียุคนี้”
“ข้าฉินชิงซานขอสาบาน ณ ที่นี้ นับจากนี้ชีวิตของข้าจะเป็นของพี่หลี่ฝาน! ขอท่านโปรดรับข้าไว้ด้วย!”
หูเตี๋ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพตรงหน้าด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
เมื่อไม่กี่วันก่อน สามีของนาง ต้าหลาง ยังเป็นเพียงชายหนุ่มอับจนที่หมู่บ้านหลิ่วซู่ อดอยากจนแทบไม่มีข้าวกิน ถูกผู้คนรังแกตามใจชอบ และเกือบแข็งตายอยู่ในหุบเขาลึก
แต่เพียงไม่กี่วัน เขาก็สังหารราชันหมูป่า ต่อสู้กับฝูงหมาป่า จากนั้นยังซัดพวกอันธพาลที่มาหาเรื่องจนหนีเตลิด บัดนี้ยังสู้ศึกกับโจรภูเขาด้วยกำลังของตนเพียงลำพัง จนกลายเป็นวีรบุรุษที่คนทั้งหมู่บ้านเคารพนับถือ!
ยามนี้ชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านถึงกับยอมลดตัวลงมาสวามิภักดิ์และพึ่งพาเขา
ความเปลี่ยนแปลงนี้รวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน!
หูเตี๋ยกำชายเสื้อแน่น ปลุกปลอบความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านในใจอย่างสุดกำลัง นางยินดีเหลือเกินที่สามีฝึกฝนจนมีฝีมือเช่นนี้