หลังดาวน์โหลดเกมเสร็จ เฉินหยวน หลี่เสียง และหลี่หรูอี้ก็ตกลงกันว่าจะเล่น CS สักตา
รอบที่สี่ เฉินหยวนหยิบปืน AWP ออกมาทันที วงเล็บเปิด ปืนมังกรที่ระลึกสภาพใหม่เอี่ยม แถมสติกเกอร์ไททัน วงเล็บปิด
ราคาสองล้านสองแสนหยวน
“เชี่ย!!!”
“ตู้สไนเปอร์ราคาสองล้าน? นี่มันตู้สไนเปอร์ราคาสองล้านจริง ๆ เหรอ?”
“เฉินหยวน พี่หยวน พ่อบุญธรรม! ปล่อยปืนให้ผมเล่นสักกระบอกเถอะ ขอร้องละ!”
“พี่ มีดผีเสื้อก็ปล่อยให้ผมสักเล่มสิ!”
“ถุงมือไมอามี มีดผีเสื้อทับทิม แถมตู้สไนเปอร์ราคาสองล้านอีกกระบอก คลังไอเทมของพ่อบุญธรรมมีค่าพอซื้อชีวิตผมได้เลยนะเนี่ย”
เฉินหยวนส่งมีดให้แต่ละคนอย่างชำนาญ ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “ถ่อมตัวหน่อย ถ่อมตัว”
แม้ตอนนี้คลังไอเทมของเฉินหยวนจะมีของอยู่เพียบ สกินปืนและมีดทุกชิ้นล้วนเป็นระดับท็อป
แต่ฝีมือเขาห่วยมาก
เพราะก่อนหน้านี้ต้องเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย จึงไม่มีเวลาเล่นเกมเท่าไร
ส่วนแรงก์ของเขาคือเรตติ้งเพอร์เฟกต์เอส ซึ่งเป็นแรงก์สูงตามมาตรฐานของเกมนี้
ไม่ใช่เพราะฝีมือเขาเก่ง แต่เป็นเพราะเขาจ้างคนเล่นคู่ทุกวัน
ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่อยู่บ้านแล้วเบื่อ เขาจะจ้างคนเล่นคู่ฝีมือระดับท็อปสี่คนมาช่วยเพิ่มแรงก์ทุกวัน แถมยังเคยจ้างสตรีมเมอร์ด้วย
แต่สตรีมเมอร์บางคนหยิ่งไปหน่อย ไม่เข้าใจเรื่องการมอบคุณค่าทางอารมณ์ ประสบการณ์จึงไม่ดีเท่าจ้างคนเล่นคู่
เวลาเรียกคนเล่นคู่
ตอนเฉินหยวนยิงพลาด คนเล่นคู่จะพูดว่า “เสียดายจังพี่ ตานี้ผมจัดการเอง ตาหน้าผมไม่ซื้อเกราะแล้ว จะโยน AK ให้พี่นะ”
ตอนเฉินหยวนยิงโดน คนเล่นคู่จะพูดว่า “พี่โคตรเก่งเลย ตานี้ต้องขอบคุณที่พี่แบกแล้ว”
ส่วนคนเล่นคู่ผู้หญิงก็จะเรียก “พี่คะ” ไม่หยุด น้ำเสียงหวาน แถมฝีมือก็ไม่เลว ทำให้ประสบการณ์เล่นเกมดีถึงขีดสุด