ได้ยินคำพูดของหลี่เสียง เฉินหยวนพยักหน้าเบา ๆ
เฉินหยวนคิดในใจว่า “ตอนนี้ฉันยังไม่มีความสามารถในการชิมและประเมินแชมเปญหรือไวน์แดง แต่ไม่เป็นไร ค่อย ๆ เรียนรู้ทีหลังก็ได้”
“เมื่อกี้ได้ยินลูซี่พูดผ่าน ๆ ว่าสมาคมเชินวานมีทั้งบาร์ไวน์แดงและบาร์แชมเปญ น่าจะมีซอมเมอลิเยร์มืออาชีพด้วย ไว้มีโอกาสค่อยไปเรียนรู้ดู”
เมื่อฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มออก ทุกคนก็เริ่มคุยกันมากขึ้น บ้างก็เลือกเพลง บ้างก็คุยกัน
งานสังสรรค์ครั้งนี้มีหมาซือเหวย ติงเจิ้น และหลี่เสียงเป็นแกนกลาง ส่วนคนอีกสองสามคนในกลุ่มมีสถานะต่ำกว่า มีหน้าที่ช่วยสร้างบรรยากาศให้ครึกครื้นเท่านั้น
เครื่องเสียงที่นี่ดีมาก ไม่ได้เปิดดังสนั่นจนหูแทบแตก คนอื่น ๆ คุยกันได้โดยไม่ต้องตะโกน
เฉินหยวนฟังพวกเขาคุยกัน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องสนุก ๆ ในวงการแร็ป รวมถึงธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่นของติงเจิ้นกับหมาซือเหวย
สิ่งที่เฉินหยวนคาดไม่ถึงคือ แบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่น EMDM ของติงเจิ้นทำเงินได้มากกว่าแบรนด์ AFGK ของหมาซือเหวยเสียอีก แถมยังมากกว่าเท่าตัว
ขณะเดียวกัน จากบทสนทนาของพวกเขา ในที่สุดเฉินหยวนก็รู้ว่าทำไมหลี่เสียงถึงคลุกคลีอยู่กับสองคนนี้ได้
ที่แท้ลูกพี่ลูกน้องของหลี่เสียงเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการแร็ป ไม่ใช่นักร้องที่ยืนอยู่หน้าเวที แต่เป็นคนใหญ่คนโตที่อยู่เบื้องหลัง ตั้งแต่เทศกาลดนตรี งานพรีเซนเตอร์ ไปจนถึงธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่น ลูกพี่ลูกน้องของเขาล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องทั้งนั้น
ติงเจิ้นเห็นว่าเฉินหยวนเข้าร่วมบทสนทนาของพวกเขาไม่ได้ จึงเป็นฝ่ายชวนคุยขึ้นก่อน “เพื่อน นายเป็นคนที่ไหนเหรอ?”