หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย ผมมีเงินใช้จ่ายวันละร้อยล้านดอลลาร์

ตอนที่ 8 ต่ำช้ากว่าสัตว์ อย่ามองขาฉันสิ

6 นาที· 1.4K คำ

“อือ~”

“อืม~”

“อะไรของเนี่ย?”

เฉินหยวนรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังขยับอยู่บนหน้าอก เขาตกใจจนสะดุ้งตื่นจากฝัน

พอก้มมองหน้าอกตัวเอง ก็เห็นก้อนสีดำกองอยู่

ที่แท้ก็เป็นเส้นผมของอูเย่อร์นี่เอง

เฉินหยวนถึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนทำอะไรลงไป

แต่ทั้งสองคนนอนแยกกันคนละฝั่ง แถมยังมีเส้นแบ่งเขตชัดเจน แล้วอูเย่อร์มุดเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนเขาได้ยังไง?

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่รู้ว่าเธอฝันถึงอะไร ศีรษะถึงขยับขึ้นลงอยู่ในอ้อมแขน ปากก็ยังส่งเสียงแปลก ๆ ออกมา จนทำให้เฉินหยวนสะดุ้งตื่น

เฮ้อ~

เฉินหยวนหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดูเวลา ก็พบว่าเก้าโมงกว่าแล้ว

เมื่อคืนเขาดื่มเหล้าเข้าไป นึกไม่ถึงว่าจะทำลายนาฬิกาชีวิตของตัวเอง จนไม่ได้ตื่นเองตอนหกโมงกว่าเหมือนทุกวัน

เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา

【เจ้าของระบบ: เฉินหยวน】

【เงินรายวัน: 714,269,000 หยวน (ถอนได้)】

เพราะอัตราแลกเปลี่ยนวันนี้ เงินรายวันจึงลดลงไปกว่าหนึ่งล้านหยวน

เฉินหยวนไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แค่หนึ่งล้านกว่าเอง ลดก็ลดไปสิ

ถอนเงินรายวันเข้าบัญชีธนาคารของตัวเอง

ยอดเงินในบัญชีธนาคารทะลุหนึ่งพันล้านหยวนอย่างเป็นทางการ

เมื่อวานทั้งวัน เฉินหยวนซื้อรถไมบัค เข้าพักห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทระดับสุดยอด แถมยังสั่งเหล้ามาอีกตั้งมากมาย แต่ค่าใช้จ่ายแค่นี้กลับดูเหมือนไม่ส่งผลต่อยอดเงินในบัญชีเลย

แทบมองไม่ออกว่ายอดเงินลดลง ราวกับไม่ได้ใช้เงินไปสักหยวน

“ดูท่าคงต้องพยายามใช้เงินให้มากกว่านี้แล้วสิ” เฉินหยวนคิดในใจ

เขามองยอดเงินในบัญชีธนาคารของตัวเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป