ค่ำวันหนึ่ง ที่หอพักนักศึกษาหญิง
เหวินเหมียนอาบน้ำเสร็จก็ปีนขึ้นเตียง ผมยังไม่แห้งสนิท ทิ้งตัวลีบแบนอยู่บนบ่า
เธอกำลังจะพลิกตัวไปเล่นมือถือสักพัก จู่ ๆ หน้าจอก็เด้งข้อความขึ้นมา
C.: “คุณชอบดื่มชานมมากเหรอ?”
เหวินเหมียนจ้องข้อความนั้นอย่างงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง
บ่ายวันนี้เธอส่งข้อความหาฉู่อวี้โจวไปหลายข้อความ แต่อีกฝ่ายไม่ตอบกลับมาสักข้อความ
เธอยังคิดอยู่เลยว่าในที่สุดทุกอย่างก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม สงบแบบ “ฉันกวนเขาอยู่ฝ่ายเดียว ต่างคนต่างไม่รบกวนกัน” ในใจถึงกับแอบถอนหายใจโล่งอก
ไม่คิดว่าพอใกล้เข้านอน เขาจะโผล่มาเสียได้
แถมหัวข้อยังเป็นชานมอีก?
“ทำไมเขาถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหัน?” เสียงของ 888 ดังขึ้นในหัว
“ไม่รู้สิ” เหวินเหมียนพูดในใจ “อาจจะแค่ถามขึ้นมาลอย ๆ ก็ได้?”
เหวินเหมียนไม่ได้ใส่ใจนัก เธอพิมพ์ตอบกลับไป
ลูกแกะตัวน้อยนอนแล้วนะzZ: “ก็ปกตินะ ดื่มบ้างเป็นครั้งคราว~”
ลูกแกะตัวน้อยนอนแล้วนะzZ: “ทำไมจู่ ๆ ถึงถามล่ะคะ พี่ชาย?”
C.: “ไม่มีอะไร แค่ตอนกลางวันเห็นร้านชานมเปิดใหม่ร้านหนึ่ง”
C.: “เห็นผู้หญิงต่อคิวกันเยอะ ก็เลยถามว่าคุณชอบไหม”
เหวินเหมียนจ้องหน้าจอ รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ
ฉู่อวี้โจวเองก็สังเกตเห็นร้านชานมที่มีผู้หญิงต่อคิวกันเยอะตอนเดินผ่านด้วยเหรอ?
ดูท่าร้านชานมร้านนั้นจะฮิตไม่น้อย
ลูกแกะตัวน้อยนอนแล้วนะzZ: “พี่ชายถึงกับสนใจร้านชานมด้วยเหรอคะ?”
C.: “แค่เดินผ่านแล้วเห็นน่ะ”
C.: “คุณชอบรสอะไร?”
เหวินเหมียนมองข้อความบรรทัดนี้ รู้สึกว่าฉู่อวี้โจวถามละเอียดเกินไปหน่อย
แต่เรื่องรสชาติก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์ตอบไปว่า
ลูกแกะตัวน้อยนอนแล้วนะzZ: “รสพีชค่ะ”