เหวินเหมียนระเบิดเสียงใส่ 888 ในหัว “เจ้าแปดเฒ่า ดูสิ ดูสิ แม้แต่นายเอกยังอดชมฉันไม่ได้เลย ดูท่าเสน่ห์ของฉันจะพุ่งสูงเกินร้อยองศาแล้ว!”
888 พูดไม่ออก: 【......ตอนระบบชมเธอ ทำไมไม่เห็นดีใจขนาดนี้เลย?】
เหวินเหมียน: “นั่นมันคนละเรื่อง คำชมของนายตอนนี้ไม่มีค่าแล้ว”
888 อดไม่ได้ที่จะเปิดคู่มือเลี้ยงลูกดู ในนั้นบอกว่าการให้กำลังใจอย่างเหมาะสมจะช่วยกระตุ้นความกระตือรือร้นของเด็ก หรือวิธีให้กำลังใจของมันจะมีอะไรผิดพลาดกันนะ?
“ฉันก็คิดว่าตัวเองเก่งเหมือนกัน” เหวินเหมียนลูบแผลถลอกตรงแก้ม “นี่คือเหรียญเกียรติยศ”
888 ซึ่งรู้ดีว่าแผลถลอกนี้ได้มายังไง: 【......】
ฉู่อวี้โจวจ้องดวงตาคู่ใสกระจ่างของเธอ ก่อนจะค่อย ๆ วกบทสนทนากลับเข้าประเด็น “คราวก่อนที่ตามฉันมา บอกว่าบังเอิญผ่านไป แล้ววันนี้มาห้องเรียนคณะการเงินก็เพราะบังเอิญผ่านมางั้นเหรอ?”
บทสนทนาวกกลับมายังจุดเริ่มต้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
หัวใจของเหวินเหมียนกระตุกวูบอีกครั้ง
แย่แล้ว มัวแต่ดีใจที่ได้รับคำชม จนเกือบลืมไปว่าตัวเองแอบเอาจดหมายรักมาสอดเพื่อก่อเรื่อง!
ความมั่นใจที่เพิ่งผุดขึ้นมานิดเดียวหายวับไปทันที สายตาเริ่มล่อกแล่ก “ฉัน...ฉันแค่สนใจวิชาของคณะการเงินจริง ๆ ก็เลยแวะมาดู เดินเล่นไปเรื่อย ใครจะไปรู้ว่าจะเจอนาย...”
เรื่องจดหมายรักเธอไม่มีทางเป็นฝ่ายเปิดโปงเองอยู่แล้ว ยังไงก็เป็นจดหมายรักนิรนาม ผู้หญิงที่ชอบฉู่อวี้โจวในมหาวิทยาลัยมีตั้งมากมาย ต่อให้วันหน้าโดนจับได้ อีกฝ่ายก็ไม่มีทางฟันธงได้ว่าเป็นฝีมือเธอ
“เหรอ?”
“จริงสิ!” ถึงในใจจะรู้สึกผิด แต่ร่างกายห้ามแสดงพิรุธ เหวินเหมียนพยักหน้าหนักแน่นหลายครั้ง