เหวินเหมียนจ้องข้อความบนหน้าจอ นิ้วลอยค้างอยู่เหนือคีย์บอร์ด “งั้นบอกหน่อยสิ ตอนนี้ฉันควรตอบยังไงดี ฉันอ่านแล้วไม่ตอบได้ไหม แกล้งทำเป็นไม่เห็นไปเลย”
【นายเอกจะเชื่อเหรอ? ก่อนหน้านี้นายส่งข้อความทุกวันไม่เคยขาด วันนี้เขาเพิ่งตอบกลับมา นายกลับบอกว่าไม่เห็นเนี่ยนะ?】
เหวินเหมียนคิดดูแล้ว ก็รู้สึกว่ามันฟังไม่ขึ้นจริง ๆ
เธอก้มมองหน้าจออีกครั้ง ข้อความของฉู่อวี้โจวยังคงนอนนิ่งอยู่ในหน้าต่างแชต ราวกับกำลังรอคำตอบจากเธอ
“งั้นฉันตอบเป็นเครื่องหมายคำถามก็แล้วกัน” เหวินเหมียนลองถาม “เขาส่งเครื่องหมายคำถามมา ฉันก็ส่งกลับไป ถือว่าเสมอกัน”
888 เงียบไปครู่หนึ่ง【แน่ใจนะว่าไม่ใช่การยั่วโมโห?】
เหวินเหมียน “……”
ช่างมันเถอะ
เธอสูดหายใจลึก ๆ แล้วเปิดช่องพิมพ์ข้อความอีกครั้ง พิมพ์ไปสองสามคำก็ลบทิ้ง สุดท้ายกัดฟัน หลับตาแล้วกดส่ง
ลูกแกะตัวน้อยนอนแล้วนะzZ:【ไม่คิดเลยว่าพี่ชายจะตอบหนู ตื่นเต้นนิดหน่อย ไม่รู้จะพูดอะไรดี】
ส่งเสร็จเธอก็คว่ำโทรศัพท์ลง หัวใจเต้นแรงราวกับตีกลอง
【นี่มันแผนอะไรของเธอ?】888 อ่านไม่ออกแล้ว
“ก็พูดความจริงไง” เหวินเหมียนอธิบาย พลางรู้สึกว่าปลายหูร้อนผ่าว “ฉันเป็นนางรองจิตมืดที่แอบชอบเขา ก่อนหน้านี้ส่งคำคมนางรองจิตมืดไปตั้งหลายร้อยข้อความ พอได้รับข้อความตอบกลับจากเขาแล้วตื่นเต้นหน่อย มันไม่ปกติเหรอ?”
【......เธออินกับบทเร็วเหมือนกันนะ】
“นี่เรียกว่าความเป็นมืออาชีพต่างหาก”
ผ่านไปราวสองนาที เหวินเหมียนถึงค่อย ๆ ดึงโทรศัพท์ออกมาจากใต้หมอน แล้วหรี่ตามองหน้าจอ
“C.”:【นายส่งมาทุกวันเลยเหรอ?】