เห็นเพียงร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคล้ำซีดของหวงหลงเดินออกจากลิฟต์ พร้อมกับตะคอกสั่งให้พวกบอดี้การ์ดหยุดการกระทำลง
"พี่มังกร!"
ผู้จัดการหม่าสีหน้าเปลี่ยนทันที รีบเรียกด้วยความนอบน้อมจากระยะไกล
"ให้ตายเถอะ! นี่คือพี่มังกรในตำนาน สมจริงๆ ที่มีบารมีไม่ธรรมดา"
อู๋จู่มองหวงหลงด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะหัวเราะเย็น: "แม้แต่พี่มังกรยังต้องลงมือด้วยตัวเอง คราวนี้เจียงเซิงไอ้ขี้แพ้ต้องตายแน่"
"ดูท่าเมื่อกี้เจียงเซิงโทรหาพี่มังกรจริงๆ ด้วย"
จ้าวเทียนหมางประกายตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น: "แต่ไอ้ขี้แพ้นั่นไม่รู้ถึงความน่ากลัวของพี่มังกรเลย กล้าพูดกับพี่มังกรด้วยน้ำเสียงแบบนั้น สมน้ำหน้า!"
"สีหน้าพี่มังกรไม่ดีขนาดนั้น คงโกรธเจียงเซิงเข้าแล้ว"
"ขี้แพ้ก็คือขี้แพ้ ก่อเรื่องใหญ่โตแต่ไม่รู้ตัว พี่มังกรโกรธที เลือดต้องนอง แถมเจียงเซิงคงถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แน่!"
เห็นหวงหลงเดินเข้ามาด้วยความโกรธ ทุกคนในตระกูลจ้าวก็รอดูซีนที่เจียงเซิงจะถูกจัดการอย่างสะใจ
"ฮึ! ถึงไม่มีโทรศัพท์นั่น พี่มังกรก็ไม่ปล่อยไอ้ขี้แพ้นั่นไปหรอก"
หลิวซูอีที่กอดจ้าวจงเสวี่ยอยู่ยิ้มเย็นชา
เขาจ้างหวงหลงด้วยเงินหนึ่งล้านเพื่อจัดการเจียงเซิง ต่อให้เจียงเซิงไม่ทำผิด ก็ต้องตายอยู่ดี
"ในที่สุดก็ไม่ต้องเห็นไอ้ขี้แพ้นี่มาเดินกวนตาอีก"
จ้าวจงเสวี่ยมองเจียงเซิงอย่างเยาะเย้ย: "เขาคิดว่าได้กินข้าวร้อนกับตระกูลจี้แล้วจะมาหยิ่งต่อหน้าเราได้ ช่างน่าขำจริงๆ"