"วิดีโอสั้น?"
เจ้าเหล่ยกับหลินเสี่ยวพูดขึ้นพร้อมกัน
"ใช่"
ฉินม่อพยักหน้า
"แต่ละคลิปมีแค่สิบกว่าวินาที ส่วนใหญ่ไม่เกินหนึ่งนาที วิดีโอสั้น ๆ "
ในออฟฟิศเงียบไปสองวินาที
เจ้าเหล่ยเอ่ยขึ้นก่อน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังขา
"คลิปสิบกว่าวินาทีน่ะนะ? นี่...มันจะไปมีอะไรดู?"
หลินเสี่ยวก็พยักหน้าตาม
"ใช่ครับหัวหน้า แพลตฟอร์มวิดีโอตอนนี้เขาแข่งกันที่คอนเทนต์ แข่งกันที่ลิขสิทธิ์ คนดูเขาดูละคร หนัง วาไรตี้กัน สิบกว่าวินาทีจะเล่นอะไรได้? ใครจะมาดูอะไรแบบนี้?"
"พวกนายยังคิดแบบเดิมอยู่ วิดีโอสั้นถึงจะมีคำว่าวิดีโอ แต่มันไม่ใช่คอนเซปต์เดียวกับแพลตฟอร์มวิดีโอทั่วไป"
น้ำเสียงของฉินม่อเรียบนิ่ง
"แต่ว่า..." เจ้าเหล่ยจะพูดอะไรบางอย่าง
"พวกนายเล่นเวยปั๋วไหม?"
ฉินม่อขัดจังหวะเขา
ทั้งคู่ชะงักไปนิด แล้วพยักหน้า
"พวกภาพตลก ๆ คลิปวิดีโอสั้น ๆ ในเวยปั๋ว พวกนายดูไหม? แชร์ต่อไหม?"
เจ้าเหล่ยอ้าปาก แต่ไม่พูดอะไรออกมา
ฉินม่อพูดต่อ
"ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเดี๋ยวนี้ ความอดทนสั้นลงเรื่อย ๆ สมาธิกระจัดกระจายมากขึ้นทุกที ไม่มีใครอยากใช้เวลาเป็นชั่วโมงดูวิดีโอน่าเบื่อ"
"แต่พวกเขายอมใช้เวลาสิบกว่าวินาทีดูคลิปที่น่าสนใจสักคลิป ดูจบคลิปหนึ่ง ก็แค่ปัด ก็เจอคลิปใหม่"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงยังคงเนิบนาบ
"นี่แหละคือติ๊กต็อกที่ฉันจะทำ"
"ตัวผู้ใช้เองคือผู้ผลิตคอนเทนต์ ไม่ต้องซื้อลิขสิทธิ์ ไม่ต้องจ้างดารา คนธรรมดาทุกคนแค่ยกมือถือขึ้นมาก็ถ่ายได้ ถ่ายเสร็จก็โพสต์ได้ โพสต์แล้วก็อาจมีคนเป็นล้านเป็นสิบล้านเห็น"
"ยิ่งไปกว่านั้น"
"คนธรรมดาสามารถใช้แพลตฟอร์มนี้พลิกชีวิตได้"
เจ้าเหล่ยขมวดคิ้ว กำลังย่อยคำพูดของฉินม่อ
หลินเสี่ยวเองก็นิ่งเงียบ
"หัวหน้า ที่คุณพูดก็มีเหตุผล"
เจ้าเหล่ยพูดขึ้นก่อน แต่ก็ยังมีข้อกังขา
"แต่ซอฟต์แวร์แบบนั้นจะมีคนดูจริงเหรอครับ แล้วจะเอากำไรมาจากไหน?"
"เรื่องกำไรไว้ก่อน"
"ตอนนี้ต้องสร้างผลิตภัณฑ์ออกมา ดึงผู้ใช้เข้ามาก่อน"
ฉินม่อสูดลมหายใจลึก มองทั้งคู่ แววตาจริงจัง
"เชื่อฉัน"
เจ้าเหล่ยกับหลินเสี่ยวสบตากัน
ในออฟฟิศเงียบไปชั่วขณะ
"โอเค"
เจ้าเหล่ยลุกขึ้นก่อน เขาตบพุงกลม ๆ ของตัวเอง ฝืนยิ้มออกมา
"ยังไงก็มาถึงขั้นนี้แล้ว จะลองสักตั้งก็ไม่เสียหาย"
หลินเสี่ยวดันแว่น แล้วพยักหน้า
"หัวหน้า คุณว่าทำไงก็ทำตามนั้น ผมฟังคุณ"
ฉินม่อมองสองพี่น้องที่กัดก้อนเกลือกินด้วยกันมาสองปีตรงหน้า ไม่ได้พูดอะไรซึ้งกินใจ ได้แต่พยักหน้า
"งั้นเริ่มเลย"
ฉินม่อหันหลัง ลากไวท์บอร์ดในออฟฟิศมา วาดแผนผังโครงสร้าง
"สถาปัตยกรรมหลักของติ๊กต็อกแบ่งเป็นสามส่วน ฟร้อนท์เอนด์ แบ็คเอนด์ และอัลกอริทึมแนะนำ"
"ฟร้อนท์เอนด์ก็คล้าย ๆ เครื่องเล่นวิดีโอทั่วไป แต่การโต้ตอบต้องออกแบบใหม่หมด ต้องดื่มด่ำเต็มหน้าจอ ผู้ใช้แค่ปัดขึ้นลงก็เปลี่ยนวิดีโอได้ ทุกการทำงานต้องง่ายจนง่ายกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว"
"แบ็คเอนด์ต้องรองรับการอัปโหลด ถอดรหัส จัดเก็บ และกระจายวิดีโอจำนวนมหาศาล"
ฉินม่อพูดมาถึงตรงนี้ก็หยุดไปนิด
"สองส่วนนี้ พวกนายสองคนรับผิดชอบ"
"แล้วอัลกอริทึมแนะนำล่ะ?" เจ้าเหล่ยถาม
"ฉันเอง"
น้ำเสียงฉินม่อเรียบเฉย เหมือนกำลังพูดเรื่องธรรมดาที่สุด
"อัลกอริทึมแนะนำคือหัวใจของติ๊กต็อกทั้งหมด และเป็นส่วนที่บริษัทอื่นลอกเลียนแบบได้ยากที่สุด"
ชาติที่แล้ว
สาเหตุที่ติ๊กต็อกสามารถฝ่าวงล้อมจากซอฟต์แวร์วิดีโอสั้นมากมายได้ ก็เพราะอัลกอริทึมนี้แหละ
มันไม่สนว่านายติดตามใคร ไม่สนว่านายมีแฟนคลับกี่คน มันดูแค่พฤติกรรมของนาย นายกดไลก์อะไร ดูค้างนานแค่ไหน ปัดอะไรทิ้ง ดูอะไรซ้ำ ๆ
แล้วมันก็จะเหมือนพยาธิในท้องนาย คอยป้อนคอนเทนต์ที่นายชอบเข้ามาไม่หยุด
อัลกอริทึมนี้ในชาติที่แล้วของเขา ผ่านการขัดเกลาและพัฒนาจากวิศวกรระดับหัวกะทิหลายต่อหลายปีกว่าจะค่อย ๆ สมบูรณ์แบบ
แต่สำหรับฉินม่อตอนนี้ โครงสร้างและตรรกะหลักมันอยู่ในหัวเขาหมด ที่เขาต้องทำก็แค่เคาะมันออกมาทีละบรรทัด
เพราะว่าชาติที่แล้ว
เขาเคยเป็นหัวหน้าสถาปนิกของติ๊กต็อกมาก่อนอยู่แล้ว
"งานแบ่งตามนี้"
ฉินม่อหันหลังกลับ
"เจ้าเหล่ย นายรับผิดชอบการโต้ตอบฟร้อนท์เอนด์ หลินเสี่ยว นายรับผิดชอบโครงสร้างแบ็คเอนด์ เฟรมเวิร์กกับตรรกะหลักเดี๋ยวฉันจะเขียนเอกสารให้พวกนาย"
"อัลกอริทึมแนะนำฉันจัดการเอง"
"มีปัญหาอะไรไหม?"
"ไม่มี" ทั้งคู่ตอบพร้อมกัน
"งั้นเริ่มเลย"
ทั้งสามกลับไปที่โต๊ะทำงาน ในออฟฟิศเงียบลง เหลือเพียงเสียงเคาะแป้นพิมพ์
ฉินม่อนั่งริมหน้าต่าง เปิดคอมพิวเตอร์ เริ่มสร้างเฟรมเวิร์กของระบบแนะนำทั้งหมด
ในหัวเขาเต็มไปด้วยสิ่งต่าง ๆ มากมาย
ประวัติศาสตร์การพัฒนาอินเทอร์เน็ตมือถือในชาติที่แล้ว ก็คือประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของอัลกอริทึม ตั้งแต่ Collaborative Filtering ยุคแรก ๆ ไปจนถึง Deep Learning Recommendation
โครงสร้าง จุดเด่นจุดด้อย รายละเอียดการใช้งานจริงของแต่ละช่วง เขารู้แจ้งหมดทุกอย่าง
สิ่งที่เขาต้องทำไม่ใช่กระโดดไปทำอัลกอริทึมที่ล้ำสมัยที่สุดทีเดียว แต่ใช้เวอร์ชันที่เรียบง่ายแต่มีประสิทธิภาพก่อน รีบปล่อยขึ้นไปทดสอบผล
เขาคิดไปด้วย นิ้วมือก็เคาะแป้นพิมพ์รัว ๆ ไปด้วย
ในขณะนั้นเอง
มือถือในกระเป๋าก็สั่นทีหนึ่ง
ฉินม่อหยิบมือถือออกมา บนหน้าจอเด้งข้อความ QQ ขึ้นมา
(เจียงโยวโยว: "รุ่นพี่!!! แม่หนูโทรไปทวงค่าเช่าอีกละสิ! อย่าไปสนใจนะ! รอหนูกลับไปเคลียร์กับแม่ก่อนนะ!")
มองเนื้อหาข้อความ ฉินม่อก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ
เจียงโยวโยวเป็นรุ่นน้องของเขาสมัยมหาวิทยาลัย เด็กกว่าเขาสองปี ทั้งคู่เรียนโรงเรียนประถมเดียวกันมาตั้งแต่เด็ก โตมาด้วยกัน ในสายตาคนนอกคือคู่รักในวัยเด็ก
แต่ว่า
เทียบกับภูมิหลังครอบครัวกรรมกรของเขาแล้ว ฐานะทางบ้านของเจียงโยวโยวดีเกินไปมาก
ออฟฟิศของเทคโนโลยีลั่งเฉาตอนนี้ ก็เช่าจากกิจการในชื่อของครอบครัวเจียงโยวโยว
ช่วงหลายปีนี้ธุรกิจไม่ราบรื่น ฉินม่อโดนแม่ของเจียงจัดการ "ดูแลเป็นพิเศษ" อยู่บ่อย ๆ ทุกทีก็มีเจียงโยวโยวคอยเคลียร์ให้
เขาก้มหน้าพิมพ์ตอบ
"ไม่ต้องไปกวนคุณน้า ฉันเพิ่งจ่ายค่าเช่าไปแล้ว แล้วก็อีกไม่กี่วันมีเรื่องให้ช่วย บอกปัดไม่ได้นะ"
ข้อความส่งออกไป
ตอบกลับมาแทบจะทันที
"ให้ช่วย?! เรื่องอะไรเรื่องอะไร! ในที่สุดก็ตัดสินใจรับการเลี้ยงดูจากสาวสวยรวยทรัพย์อย่างฉันแล้วใช่ไหม!!!"
ฉินม่ออ่านข้อความจบ ก็คว่ำมือถือวางบนโต๊ะ พิมพ์โค้ดต่อ
เจ้าเหล่ยนั่งอยู่ตรงข้ามโผล่หัวออกมาจากหลังจอมอนิเตอร์ ถามอย่างหน้าไม่อาย: "เทพธิดาคณะเจียงเหรอ?"
ฉินม่อไม่ยอมเงยหน้า
"เขียนโค้ดแกไป"
เจ้าเหล่ยหดหัวกลับไป สบตากับหลินเสี่ยว ทั้งคู่มีรอยยิ้มที่รู้กันเฉพาะคนในวงการบนใบหน้า
อาทิตย์นี้ ไฟในเทคโนโลยีลั่งเฉาไม่เคยดับตอนกลางคืนเลย
หลังจากฉินม่อตั้งโครงหลักของอัลกอริทึมแนะนำเสร็จ เขาก็เขียนเอกสารอินเทอร์เฟซและคำอธิบายเฟรมเวิร์กอย่างละเอียด ส่งให้เจ้าเหล่ยกับหลินเสี่ยวเริ่มพัฒนา
ส่วนตัวเขาเองก็ทุ่มเต็มที่กับการปรับแต่งและทดสอบอัลกอริทึม
บนโต๊ะในออฟฟิศเต็มไปด้วยกล่องอาหารเดลิเวอรีกับซองกาแฟสำเร็จรูป
เจ้าเหล่ยมีรอยคล้ำดำปื๋อ คีย์บอร์ดดังสนั่น
หลินเสี่ยวเป็นคนผอมสูง ผ่านไปอาทิตย์หนึ่งเบ้าตาก็ตอบลงไป แต่จิตใจกลับยิ่งคึกคักกว่าเดิม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
ฉินม่อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองโปรแกรมที่รันอยู่บนหน้าจอตรงหน้า แล้วถอนหายใจยาว
บนหน้าจอตรงหน้าเขา อินเทอร์เฟซเครื่องเล่นวิดีโอเรียบง่ายกำลังทำงานอยู่ เล่นจบก็สลับไปคลิปต่อไปโดยอัตโนมัติ เล่นลื่นไหล การโต้ตอบราบรื่น
ส่วนในระบบแบ็คเอนด์ที่มองไม่เห็น โมดูลหลักรุ่นแรกของอัลกอริทึมแนะนำก็ทำงานได้แล้ว ถึงแม้จะยังไม่แม่นยำเท่าเวอร์ชันสมบูรณ์ในชาติที่แล้ว แต่กรอบงานขั้นพื้นฐานที่สุดก็พร้อมแล้ว
สูดหายใจลึก ฉินม่อพูดด้วยน้ำเสียงย่อมล้าอย่างยิ่ง
"เสร็จแล้ว"