"โจวจื้อหย่วน?"
หลินซิ่วเหอวางปากกาลง รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
ใกล้สี่ทุ่มแล้ว ป่านนี้เขามาทำอะไร?
เธอลุกขึ้นเปิดประตู ลมยามค่ำคืนพัดเอาความเย็นวาบเข้ามา โจวจื้อหย่วนยืนอยู่นอกประตู ในมือถือซองจดหมายกระดาษคราฟต์
"ดึกแล้วนะ" หลินซิ่วเหอเอ่ย
"เพิ่งออกจากคอมมูน" น้ำเสียงโจวจื้อหย่วนราบเรียบ "ผ่านทางพอดี"
ผ่านทางอีกแล้ว หลินซิ่วเหอเกือบหลุดขำ — ดูท่างานอดิเรกใหญ่ที่สุดของคนช่วงนี้ก็คือการผ่านทางนี่เอง
"เข้ามาเถอะ" เธอหลีกทางให้
โจวจื้อหย่วนลังเลชั่วอึดใจ แล้วก็เดินเข้าไป
โกดังไม่ใหญ่ มีเตียงไม้กระดานหนึ่งหลัง โต๊ะเก่าหนึ่งตัว และหนังสือเรียนที่กองไว้อย่างเป็นระเบียบ ใต้แสงตะเกียงน้ำมันก๊าด โจทย์คณิตศาสตร์ที่กางไว้ถูกเขียนจนเต็มสองหน้ากระดาษ
สายตาของโจวจื้อหย่วนกวาดผ่าน หยุดนิ่งไปเล็กน้อย
ชาติก่อน โจทย์พวกนี้เธอไม่มีโอกาสได้ทำ ชาตินี้ ในที่สุดก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
"มาหาฉันเรื่องอะไร?" หลินซิ่วเหอถามตรงๆ
โจวจื้อหย่วนวางซองจดหมายลงบนโต๊ะ "ประกาศจากคอมมูน"