ปัง! ปัง ปัง ปัง!
ประตูโกดังถูกทุบเสียงดังสนั่น
"ซิ่วเหอ! เร็ว เปิดประตู! เรื่องใหญ่แล้ว!"
เสียงทั้งร้อนรนและตื่นตระหนก
หลินซิ่วเหอขมวดคิ้ว ลุกขึ้นเปิดประตู
คนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือป้าจาง วิ่งมาจนเหงื่อท่วมหัว หายใจไม่ทัน
"ป้าจาง? เกิดอะไรขึ้น?"
"เร็ว! เร็ว กลับไปกับป้า! บ้านเธอมีเรื่องใหญ่แล้ว!"
ใจของหลินซิ่วเหอวูบลง ความคิดแรกคือ หวังซิ่วหลานไปก่อเรื่องอะไรอีกแล้ว?
"มันเรื่องอะไรกันแน่?"
"เว่ยตง!" ป้าจางลดเสียงต่ำ "เว่ยตงขโมยเงิน!"
หลินซิ่วเหอชะงัก ขโมยเงิน?
วินาทีต่อมา จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้
ชาติก่อนเคยเกิดขึ้นจริง เพียงแต่ตอนนั้น หวังซิ่วหลานปิดเรื่องไว้มิดชิด คนนอกไม่มีทางรู้ ภายหลังเธอถึงได้ยินโดยบังเอิญว่า หลินเว่ยตงเคยขโมยเงินสมุห์บัญชีประจำหน่วยการผลิต เพียงแต่ชดใช้เงินไป ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โต
คิดมาถึงตรงนี้ สีหน้าของเธอค่อยๆ เย็นชาลง
"ขโมยเงินใคร?"
"บ้านหลิว! เงินของพ่อหลิวชุนเยี่ยน! ตั้ง 50 หยวน!"
50 หยวน! ถึงจะเป็นปี 1977 นี่ก็ยังเป็นเงินก้อนใหญ่
แววตาหลินซิ่วเหอเปลี่ยนไปเล็กน้อย ชาติก่อนขโมยไม่มากขนาดนี้ ดูเหมือนบางอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว