“ประกาศเกี่ยวกับการฟื้นฟูการสอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษา……”
เสียงจากเครื่องกระจายเสียงยังคงดังต่อเนื่อง
ทว่าหลินซิ่วเหอกลับไม่ได้ยินสิ่งใดอีกแล้ว
นางยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ นิ้วมือค่อย ๆ กำแน่นขึ้น หัวใจเต้นระรัว
ฟื้นฟูการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
มาถึงแล้วจริง ๆ
ไม่ใช่ความฝัน หรือภาพเลือนรางในความทรงจำ ชาตินี้ ในที่สุดนางก็ได้ยินกับหูของตนเอง
ชาติก่อน ก็คือวันนี้เช่นกัน
นางตื่นเต้นจนไม่ได้หลับทั้งคืน คุ้ยหาตำราเรียนที่เก็บไว้ก้นหีบ จัดเรียงสมุดโน้ตที่เต็มไปด้วยฝุ่นใหม่อีกครั้ง แม้กระทั่งแอบวางแผน——หากสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ อนาคตจะเป็นเช่นไร
แต่แล้วอย่างไรเล่า?
ภายหลังหวังซิ่วหลานก็ค้นพบ โยนตำราเรียนเข้าเตาไฟ แสงเพลิงสาดส่องห้องครึ่งหนึ่ง หน้ากระดาษม้วนงอ มอดไหม้ทีละแผ่นจนกลายเป็นเถ้าธุลี
นางคุกเข่าอยู่ข้างเตา ร้องไห้อ้อนวอนขอให้พวกเขาคืนหนังสือมา แต่ไม่มีใครสนใจนาง
คืนนั้น นางมองดูอนาคตถูกเผาผลาญไปต่อหน้าต่อตา
คิดถึงตรงนี้ หลินซิ่วเหอก็มีประกายเยือกเย็นวาบผ่านแววตา
ชาตินี้ จะไม่เป็นเช่นนั้นอีก
“ซิ่วเหอ?” เสียงของหัวหน้าเจ้าดึงนางกลับสู่ความเป็นจริง “เหม่ออะไรอยู่?”