เช้าวันรุ่งขึ้น สหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่ายเพิ่งเปิดประตู โจวจื้อหย่วนก็มาถึง
จักรยานจอดอยู่หน้าประตู ล้อรถยังเปื้อนโคลน เห็นได้ชัดว่าเพิ่งกลับมาจากอำเภอ
หลินซิ่วเหอกำลังจัดเรียงเอกสารที่เพิ่งรับมา เห็นเขาเดินเข้ามา ก็วางหนังสือในมือลง "มีเรื่องอีกแล้วหรือ?"
โจวจื้อหย่วนวางซองกระดาษคราฟต์ลงบนโต๊ะ "ดูนี่"
ซองกระดาษไม่หนา ด้านในมีเอกสารเพียงไม่กี่แผ่น
หลินซิ่วเหอดึงออกมา
หน้าแรก บันทึกการลงทะเบียนของห้องเก็บเอกสารโรงเรียนมัธยมอำเภอ
หน้าที่สอง เอกสารร้องเรียน
หน้าที่สาม ใบรับเรื่องการสอบสวน
เนื้อหาร้องเรียนมีเพียงสี่คำ ปลอมแปลงตัวตน
ในโกดังดังเสียงพลิกกระดาษ แผ่นแล้วแผ่นเล่า
ช่องชื่อผู้ร้องเรียนเว้นว่างไว้ เห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการเปิดเผยตัว
แต่เนื้อหาร้องเรียนเขียนได้ละเอียดมาก ตั้งแต่การทำงานที่สหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่าย ไปจนถึงการขายหนังสือเก่า กระทั่งการสมัครสอบเอ็นทรานซ์ แม้แต่ที่อยู่ของเธอก็เขียนไว้
"คนรู้จักกันนี่เอง" หลินซิ่วเหอวางเอกสารลง
โจวจื้อหย่วนพยักหน้า "และอยู่ใกล้ตัวคุณมาก"
นอกหน้าต่าง มีคนขี่จักรยานผ่านไป เสียงกระดิ่งดังสองครั้ง แล้วก็ไกลออกไปอย่างรวดเร็ว
"โรงเรียนมัธยมอำเภอจัดการอย่างไร?"
"ยังไม่ได้จัดการชั่วคราว" โจวจื้อหย่วนดึงใบบันทึกอีกใบออกมาจากซองกระดาษ "เพราะเอกสารแฟ้มประวัติไม่มีปัญหา ทะเบียนบ้านไม่มีปัญหา อายุไม่มีปัญหา ความสัมพันธ์ทางการทำงานก็ไม่มีปัญหา เลยระงับไว้ก่อน"
หลินซิ่วเหอพลิกใบบันทึกกลับด้าน
ด้านล่างสุดประทับตราของฝ่ายวิชาการโรงเรียนมัธยมอำเภอ สีแดงสดใส
เธอเก็บเอกสารกลับใส่ซองกระดาษ "ครั้งนี้ไม่ใช่หลินเว่ยตง"
โจวจื้อหย่วนเงยหน้าขึ้น "ทำไม?"
"เขาเขียนออกมาไม่ได้"
จดหมายร้องเรียนแม้จะไม่ระบุชื่อ แต่ตรรกะสมบูรณ์มาก กระทั่งรู้ว่าควรส่งไปที่ไหน
หลินเว่ยตงยังไม่มีความสามารถขนาดนั้น อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่มี
"ผมก็คิดเช่นนั้น" โจวจื้อหย่วนเก็บซองกระดาษ "ผมเลยสืบดูตามทาง"