หกโมงเย็น ไฟในสถานีวิทยุคอมมูนหงฉีก็สว่างขึ้น
ลุงซุนผู้ประกาศข่าวมาถึงก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง
ปกติเขาประกาศข่าวสาร พยากรณ์อากาศ แจ้งกำหนดการประชุม ไม่เคยเอาจริงเอาจังขนาดนี้มาก่อน
บนโต๊ะมีต้นฉบับที่เพิ่งส่งมา—ส่งต่อจากสถานีวิทยุอำเภอ ตรวจทานโดยสถานีวิทยุเขต ประทับตรารับรองจากฝ่ายการศึกษา
บรรทัดบนสุดสะดุดตาเป็นพิเศษ: "ต้นฉบับประชาสัมพันธ์ต้นแบบยอดเยี่ยมด้านการสอบเอ็นทรานซ์"
ลุงซุนสวมแว่นสายตายาว อ่านอีกรอบ อ่านจบก็อดไม่ได้ที่จะเม้มปาก: "ที่หนึ่งของทั้งอำเภอเลยนะ เก่งจริง ๆ"
ในเวลาเดียวกัน ที่สหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่าย
เวลาเลิกงานผ่านไปแล้ว แต่ในลานก็ยังมีคนนั่งอยู่ไม่น้อย
เสี่ยวเหมยกอดถ้วยเคลือบนั่งอยู่บนขั้นบันได หลี่หงเหมยกำลังแกะถั่วลิสง ข้าง ๆ ยังมีป้าสะใภ้ที่แวะมาเยี่ยมอีกหลายคน
ทุกคนกำลังรอ รอฟังวิทยุ
"เริ่มกี่โมง?"
"หกโมงครึ่ง"
"แน่ใจเหรอ?"
"หัวหน้าหวังบอก"
"ถ้างั้นไม่ผิดแน่"
ในโกดังของสหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่าย หลินซิ่วเหอเพิ่งจะล็อกสมุดบัญชีเล่มสุดท้ายใส่ตู้ ด้านนอกก็มีคนตะโกน: "รีบออกมาเถอะ วิทยุจะเริ่มแล้ว"