วันรุ่งขึ้น ไปรษณีย์อำเภอคึกคักกว่าปกติมาก
ผู้เฒ่าสวีเพิ่งก้าวเข้าประตู ก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ต่างไป
พนักงานหลายคนมองไปทางเดียวกัน
ข้างโต๊ะคัดแยก ซองเอกสารกระดาษคราฟท์ใบหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบ ๆ — ไม่ได้ถูกทับใต้กองจดหมาย หรือปะปนกับจดหมายทั่วไป แต่ถูกวางแยกไว้ต่างหาก ข้าง ๆ มีบัตรลงทะเบียนเสียบอยู่
ฝีเท้าผู้เฒ่าสวีชะลอลงทันที
แม้เมื่อวานจะรู้แล้วว่ามีของมาถึง แต่เมื่อได้เห็นด้วยตาจริง ๆ ใจก็ยังเต้นรัวอยู่ดี
หัวหน้าไปรษณีย์เดินออกมาจากห้องทำงาน เห็นผู้เฒ่าสวีแล้วโบกมือเรียกตรง ๆ "มานี่"
ผู้เฒ่าสวีเดินเข้าไป หัวหน้าเปิดสมุดลงทะเบียน "เซ็นชื่อ"
"เป็นทางการขนาดนี้เลย?"
"พูดมาก" หัวหน้าชี้ไปที่ซองเอกสาร "ถ้าทำเจ้าสิ่งนี้หาย พวกเราทั้งไปรษณีย์โดนตำหนิแน่"
คนรอบข้างพลันหัวเราะ แต่ไม่มีใครคิดว่าเกินจริง
เพราะทุกคนรู้ดีว่า สิ่งนี้ไม่ธรรมดา
ผู้เฒ่าสวีก้มลง หน้ากระดาษลงทะเบียนเขียนว่า ผู้รับ: หลินซิ่วเหอ
ที่อยู่: สหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่าย คอมมูนธงแดง
หน่วยงานผู้ส่ง: ฝ่ายรับสมัครมหาวิทยาลัยชิงหัว
เห็นตัวอักษรสุดท้ายนั่นแล้ว ผู้เฒ่าสวียังคงรู้สึกราวกับฝัน