หนึ่งวันก่อนงานเลี้ยงฉลองสอบติด คอมมูนหงฉีทั้งคอมมูนต่างคึกคักขึ้นมา
โต๊ะเก้าอี้ที่ยืมมาจากหน่วยการผลิตวางเต็มลานตากข้าวหมดแล้ว พวกป้าสาวรวมกลุ่มกันเด็ดผัก บ้างล้างผัก บ้างเชือดไก่ บ้างขนไหเหล้า
มองจากระยะไกล ครึกครื้นราวกับจัดงานมงคล
อันที่จริง สำหรับคอมมูนหงฉีแล้ว นี่นับเป็นงานมงคลจริง ๆ
ปีแรกที่ฟื้นฟูสอบเอ็นทรานซ์ ที่หนึ่งของทั้งอำเภอ มหาวิทยาลัยชิงหัว——มากพอให้ทั้งคอมมูนภาคภูมิใจไปอีกหลายปี
ช่วงสาย หลินซิ่วเหอถูกหัวหน้าหวังเรียกไปดูสถานที่
เพิ่งเดินมาถึงลานตากข้าว ก็ได้ยินเสียงเสี่ยวเหมยดังขึ้น "พี่ซิ่วเหอ! มานี่เร็ว!"
"เกิดอะไรขึ้น?"
"ที่นั่งของพี่ไง" เสี่ยวเหมยชี้ไปยังโต๊ะที่อยู่หน้าสุด "หัวหน้าหวังบอกว่า พรุ่งนี้พี่นั่งที่นี่"
หลินซิ่วเหอมองตามไปแล้วก็กลั้นขำ
โต๊ะตัวนั้นตั้งอยู่กลางลานพอดี ข้าง ๆ ยังเว้นพื้นที่ว่างไว้อีกเป็นบริเวณใหญ่ ราวกับจะเปิดงานเชิดชูเกียรติ
"เกินไปแล้ว"
"ตรงไหนที่เกิน?" เสี่ยวเหมยทำหน้ามั่นใจ "พี่น่ะเป็นถึงมหาวิทยาลัยชิงหัวนะ"
เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบตัวทันที