งานเลี้ยงฉลองสอบติดถูกกำหนดไว้ในอีกสามวันข้างหน้า
ทั่วทั้งคอมมูนหงฉีต่างง่วนอยู่กับการเตรียมงาน——บ้างยืมโต๊ะ บ้างยืมม้านั่ง บ้างฆ่าไก่ บ้างซื้อเนื้อ
คึกคักราวกับงานตรุษจีน
เมื่อเทียบกันแล้ว หลินซิ่วเหอกลับกลายเป็นคนว่างที่สุด
ช่วงสาย หัวหน้าหวังให้เธอไปที่อำเภอเพื่อจัดการเอกสารสำคัญชุดสุดท้าย
เรื่องไม่ยุ่งยาก ไม่ถึงชั่วโมงก็เสร็จ
ตอนออกจากฝ่ายการศึกษาใกล้เที่ยงแล้ว กลิ่นหอมของอาหารลอยมาจากหน้าร้านอาหารของรัฐริมถนน มีคนงานจำนวนมากกำลังต่อแถวซื้อข้าว
หลินซิ่วเหอกำลังจะกลับคอมมูน จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง: "เสร็จแล้วหรือ?"
เธอหันกลับไป โจวจื้อหย่วนยืนอยู่ไม่ไกล ในมือถือแบบแปลนหลายแผ่น ดูท่าทางเพิ่งออกจากโรงงานเครื่องจักรกล: "คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"
"มาส่งแบบแปลน" โจวจื้อหย่วนยกเอกสารในมือขึ้น "แล้วก็แวะกินข้าว" พูดจบเขาก็เหลือบดูเวลา "ยังไม่กินใช่ไหม?"
หลินซิ่วเหอเพิ่งจะอ้าปากบอกว่าไม่เป็นไร แต่ท้องกลับร้องประท้วงออกมาเสียก่อน