"สหายหลินซิ่วเหอ! สหายหลินซิ่วเหออยู่ไหม?"
เสียงของเจ้าหน้าที่ฝ่ายการศึกษาดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผู้คนทั่วทั้งลานจัตุรัสต่างมองไปทางเดียวกัน
จุดที่คนจากสหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่ายยืนอยู่ กลายเป็นศูนย์กลางความสนใจในพริบตา
เมื่อครู่ ทุกคนยังพูดคุยเรื่องหลินเว่ยตง เรื่องที่สองของทั้งอำเภอ
ชั่วพริบตา ความสนใจทั้งหมดถูกชื่อบนสุดของรายชื่อดึงดูดไป
ที่หนึ่ง: หลินซิ่วเหอ สามร้อยเจ็ดสิบเก้าคะแนน ที่หนึ่งของทั้งอำเภอ
ปีแรกที่กลับมาสอบเอ็นทรานซ์ คะแนนเช่นนี้มากพอจะให้คนทั้งอำเภอจดจำ
เสี่ยวเหมยเช็ดน้ำตา ดันหลินซิ่วเหอแรงๆ "เรียกเธอแน่ะ รีบไปสิ"
หลี่หงเหมยก็ยิ้ม "ยังยืนทำไมอีกล่ะ ฝ่ายการศึกษามาตาม"
ผู้คนรอบข้างหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ
เมื่อกี้ยังเบียดเสียดยัดเยียด บัดนี้กลับแยกออกเหมือนสายน้ำ
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องเธอขณะเคลื่อนไหว
หลินซิ่วเหอก้าวไปข้างหน้า
หนึ่งก้าว สองก้าว สุดท้ายหยุดอยู่หน้าป้ายประกาศ
ผู้อำนวยการฝ่ายรับสมัครเห็นเธอ สีหน้าอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด "เธอคือหลินซิ่วเหอหรือ?"
"ใช่"
"คอมมูนหงฉี?"
"ใช่"
ผู้อำนวยการพยักหน้า จากนั้นรับสมุดลงทะเบียนคะแนนจากเจ้าหน้าที่ ตรวจทานอีกครั้ง "ไม่ผิด ที่หนึ่งของทั้งอำเภอ"