ในโกดัง ตะเกียงน้ำมันก๊าดจุดขึ้นแล้ว
แสงสลัวสีเหลืองนวลตกกระทบลงบนโต๊ะ
กระดาษแผ่นนั้นนอนเงียบอยู่ตรงนั้น
《เส้นคะแนนคาดการณ์การรับเข้าของมหาวิทยาลัยชั้นนำ ปี 1977》
บรรทัดแรกสุดด้านบน
มหาวิทยาลัยชิงหัว
สายตาของหลินซิ่วเหอหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
แล้วจึงไล่ลงมาด้านล่างต่อ
มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
มหาวิทยาลัยเหรินหมินแห่งประเทศจีน
สถาบันเทคโนโลยีฮาร์บิน
มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น
แห่งแล้วแห่งเล่า ล้วนเป็นโรงเรียนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในยุคนี้
ขอบกระดาษเริ่มม้วนขึ้นบ้างแล้ว เห็นได้ชัดว่าถูกพลิกดูมาหลายครั้ง
มุมขวาบนยังมีตัวอักษรเล็กๆ ที่เขียนด้วยดินสอว่า ใช้เพื่อการอ้างอิงเท่านั้น
หลินซิ่วเหอพลิกไปที่ด้านหลังของรายชื่อ
ว่างเปล่า
ไม่มีชื่อผู้ลงนาม
และไม่มีแหล่งที่มา
แต่นางรู้ดีว่า ของแบบนี้คนทั่วไปไม่มีทางได้มา
ม่านประตูโกดังแกว่งไหวเล็กน้อย
โจวจื้อหย่วนเดินเข้ามา ในมือยังถือกระติกน้ำร้อน
“อ่านเอกสารจบแล้วเหรอ?”
“นี่คืออะไร?”
หลินซิ่วเหอผลักรายชื่อเลื่อนไปทางเขา
โจวจื้อหย่วนเห็นหัวข้อแล้ว การเคลื่อนไหวของเขาชะงักไปเสี้ยวหนึ่ง ก่อนจะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
เขาวางกระติกน้ำร้อนลงข้างโต๊ะ
“เอกสารจัดทำภายใน”
“มาจากไหน?”
“ฝ่ายการศึกษา”
คำตอบเป้นไปตามธรรมชาติ
แต่หลินซิ่วเหอจำได้ว่า ชาติที่แล้ว ในช่วงเวลาเช่นนี้ ครูจำนวนมากในอำเภอก็ยังอาจไม่เคยเห็นของแบบนี้ด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการรวบรวมล่วงหน้า
โจวจื้อหย่วนรินน้ำให้ตัวเอง ไอร้อนค่อยๆ ลอยขึ้นมา
“ดูเอาไว้ก็พอ”
“เส้นคะแนนรับเข้าทุกปีล้วนเปลี่ยนแปลง”
“สุดท้ายก็ยังขึ้นอยู่กับผลการสอบ”
หลินซิ่วเหอผงกศีรษะ ไม่ได้ถามต่อ เนื่องจากนางค้นพบแล้วว่า มีปัญหาบางอย่างที่โจวจื้อหย่วนไม่ยอมตอบตรงๆ
และคำตอบบางอย่าง ไม่ช้าก็เร็วก็จะปรากฏตัวขึ้นเอง
นางเก็บรายชื่อกลับเข้าไปในเอกสาร