ภายในลานบ้านตระกูลหลิน
ไอร้อนจากอาหารมื้อค่ำยังไม่จางหาย
บนโต๊ะมีจานผัดกะหล่ำปลีวางอยู่
กับผักดองอีกหนึ่งถ้วย
และไข่ต้มที่หวังซิ่วหลานตั้งใจต้มให้หลินเว่ยตงโดยเฉพาะ
หลังจากเคาะประตูลานดังขึ้น
ทุกคนต่างหยุดชะงัก
หลินเจี้ยนกั้วเปิดประตู
ผู้อำนวยการสหพันธ์สตรียืนอยู่หน้าประตู
ข้างกายยังมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายธุรการของคอมมูน
ทั้งสองคนถือซองเอกสารอยู่ในมือ
“หลินเว่ยตงอยู่บ้านไหม”
หวังซิ่วหลานลุกขึ้นยืนทันที
“หาลูกเขาทำไม”
ผู้อำนวยการสหพันธ์สตรีไม่ได้เดินเข้ามาในลาน
หยิบเอกสารออกมาหนึ่งฉบับก่อน
“มีบางประเด็นที่ต้องตรวจสอบ”
หลินเว่ยตงลุกขึ้นจากข้างโต๊ะแล้ว
สีหน้าซีดเผือด
“เรื่องอะไร”
ผู้อำนวยการสหพันธ์สตรีเปิดซองเอกสารออก
ดึงจดหมายกล่าวโทษสองฉบับออกมาจากด้านใน
วางลงบนโต๊ะ
“รู้จักไหม”
ตะเกียงน้ำมันก๊าดที่แขวนใต้ชายคาแกว่งไกวเล็กน้อย
เปลวไฟกระพือเบา ๆ
หลินเว่ยตงจ้องมองจดหมายสองฉบับนั้น
รูม่านตาหรี่เล็กลงอย่างเห็นได้ชัด
แล้วกลับคืนสู่ปกติอย่างรวดเร็ว
“ไม่เคยเห็น”
ผู้อำนวยการสหพันธ์สตรีพยักหน้า
