“จริงสิ สายข่าวที่เราวางไว้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวมีส่งข่าวอะไรกลับมาบ้างหรือไม่?” จู่ ๆ เจียงเหอก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยถาม
“ไม่มีขอรับ!”
เจียงเฉินส่ายหน้า “ไม่รู้เพราะเหตุใด สายข่าวที่เราส่งเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ไม่มีใครติดต่อได้เลย ราวกับพวกเขาหายสาบสูญไปจากโลกนี้”
“หืม?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียงเหอตาหรี่ลง เผยสีหน้าครุ่นคิด ราวกับนึกบางอย่างขึ้นมาได้
“หรือว่าตัวตนของพวกเขาถูกเปิดโปง จึงถูกฆ่าปิดปาก?” เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าว
“เป็นไปได้ขอรับ! มิฉะนั้นคงไม่มีทางที่สายข่าวจะไม่ตอบกลับมาเลยสักคน!” เจียงเฉินพยักหน้า เขาเองก็สงสัยว่าอาจเป็นเช่นนั้น
พวกเขาฝังสายข่าวไว้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวไม่น้อย แต่ก่อนเพียงติดต่อไป ก็จะมีข่าวส่งกลับมาทันที
ทว่าตอนนี้ผ่านไปเกือบครึ่งเดือนแล้ว กลับไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย กระทั่งข่าวเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ส่งกลับมา
สถานการณ์เช่นนี้มีสาเหตุเดียวเท่านั้น
ตัวตนของสายข่าวถูกเปิดโปงและประสบเคราะห์ มิฉะนั้นย่อมไม่มีทางไร้ข่าวคราวเช่นนี้
ระหว่างที่คนทั้งหลายกำลังสนทนากัน จู่ ๆ พวกเขาก็สัมผัสได้ว่ามีกระแสพลังสายหนึ่งพุ่งผ่านมาจากที่ไกล เมื่อเพ่งมองจึงเห็นว่าเป็นผู้บำเพ็ญคนหนึ่งเหาะกระบี่ผ่านไป
“เอ๊ะ! ดูเหมือนจะเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว!”
เจียงเฉินส่งเสียงประหลาดใจเล็กน้อย สายตาจับจ้องเงาร่างที่เหาะกระบี่ผ่านไปอย่างวูบไหว
“ศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวหรือ?”