“ไอ้เดรัจฉานน้อย รับความตายไปเสีย!”
จินหงคำรามลั่น ก่อนปล่อยหมัดออกไป คลื่นหมัดโหมซัดราวกระแสน้ำ พลังอันมหาศาลควบแน่นเป็นช้างยักษ์ตัวหนึ่ง มันเงยหน้าร้องก้องฟ้า พุ่งเข้าโจมตีหลี่เทียนหยวน
“วิชาเล็กน้อยไร้สาระ!”
หลี่เทียนหยวนหรี่ตา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน จากนั้นแตะนิ้วออกไป แสงกระบี่เจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งทะยาน
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่น ช้างยักษ์พลันแตกสลาย กลายเป็นฝุ่นควันฟุ้งกระจายทั่วฟ้า ก่อนเลือนหายไป
ต่อมา ร่างของหลี่เทียนหยวนวูบไหว แล้วไปปรากฏเหนือศีรษะจินหง หมัดหนึ่งกระแทกลงมา
จินหงใจเย็นวาบ รีบโคจรพลังวิญญาณภายในกาย หมายรวบรวมเป็นม่านคุ้มกันเพื่อปกป้องศีรษะของตน
ทว่า หลี่เทียนหยวนจะให้โอกาสเขาได้อย่างไร?
เห็นเพียงมือขวาของหลี่เทียนหยวนกำแน่น พลังแห่งดวงดาวอันไร้ขอบเขตหลั่งไหลมารวมกัน หมัดของเขาร่วงลงประหนึ่งดาวตก พกพาพลังทำลายล้างอันยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน ฟาดกระแทกลงมาอย่างหนักหน่วง
ฉึก!
ม่านคุ้มกันแตกสลายในพริบตา ศีรษะของจินหงถูกทะลวง เลือดสีแดงฉานพุ่งเป็นสายราวน้ำพุ สาดกระเซ็นไปทั่ว ประหนึ่งดอกไม้ไฟงดงามตระการตา
“เจ้า...เจ้า...เหตุใดถึง...แข็งแกร่งได้เพียงนี้?!”
จินหงล้มลงอย่างไม่ยินยอม ดวงตาเบิกกว้าง ภายในเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและความคับแค้น
เขาไม่เคยคิดเลยว่า แม้จะใช้เคล็ดวิชาลับยกระดับการบำเพ็ญจนถึงขั้นปราชญ์แท้ ก็ยังมิใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย ช่องว่างระหว่างพวกเขากว้างใหญ่ดุจหุบเหวสวรรค์