“ซี้ด... แรงสะท้อนจากการประสานพลัง!”
“เป็นเช่นนี้จริง ๆ! ดูท่าหัวใจของเจียงหลานอาจเป็นสิ่งที่ปลูกถ่ายมาจริง ๆ!”
“กายาหงส์เซียนอมตะ! สวรรค์โปรด เจียงเยว่หลีครอบครองกายาเทพสูงสุดเช่นนี้เชียวหรือ! แล้วจิตวิจิตรงดงามสูงสุดดวงเดิมจะฝืนลิขิตสวรรค์เพียงใดกัน?”
“ตระกูลเจียง... ช่างลงมือโหดเหี้ยม! จิตใจอำมหิตนัก! เพื่อบ่มเพาะเทพธิดาคนหนึ่ง ถึงกับใจร้ายกับคนในตระกูลเดียวกันได้ถึงเพียงนี้!”
“ควักหัวใจชิงโชคชะตา นี่เป็นเรื่องที่ทั้งมนุษย์และเทพต่างพากันแค้นเคืองชัด ๆ!”
เบื้องล่างเวทีพลันโกลาหลขึ้นอย่างสิ้นเชิง!
เสียงอุทาน เสียงตำหนิ และเสียงดูแคลนดังระงมขึ้นไม่ขาดสาย!
ทุกสายตาที่มองไปยังตระกูลเจียง โดยเฉพาะเจียงหวยอันกับเจียงเหอ ล้วนเปี่ยมด้วยความดูแคลนและโกรธแค้นอย่างไม่ปิดบัง!
การกระทำเช่นนี้ล้ำเส้นที่ขุมอำนาจส่วนใหญ่จะยอมรับได้ไปแล้ว!
กระบี่เซียนหลิงเจวี๋ยแห่งสำนักกระบี่ไท่ซวี แค่นเสียงเย็นชา ปราณกระบี่รอบกายปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่าโกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริง ๆ
จี๋ฉางคงส่ายหน้าเบา ๆ แววรังเกียจวาบผ่านดวงตา
กู่เฉินซาถึงกับหัวเราะเยาะออกมาตรง ๆ “ฮึ! ตระกูลเจียงช่างเก่งกาจนัก! ทำให้องค์ชายอย่างข้าเปิดหูเปิดตาจริง ๆ!”
เหล่าผู้อาวุโสตระกูลเจียงพากันนิ่งงัน เจียงหวยอันหน้าซีดเผือด ร่างโงนเงนเล็กน้อย เขารู้ดีว่าชื่อเสียงที่ตระกูลเจียงสั่งสมมานานหลายแสนปี ได้พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในชั่วขณะนี้!
ส่วนเจียงเหอนั้นดวงตาแทบถลน อยากหารอยแยกแผ่นดินมุดหนีไปเสียให้พ้น
“ไม่! ไม่ใช่เช่นนั้น!”
เจียงหลานคลุ้มคลั่งราวเสียสติ เช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก ก่อนกรีดเสียงร้อง “เป็นของข้า! ทุกสิ่งล้วนเป็นของข้า! เจียงเยว่หลี เจ้าใช้วิชาปีศาจ! เจ้าอิจฉาข้า!”