“มาดี!”
เย่เฉินคำราม เร่งเร้าจวนเซียนไท่หยวนจนถึงขีดสุด
ประตูใหญ่ของจวนเซียนเปิดออกจนสุด พลังกลืนกินอันน่าสะพรึงกลัวพลันแผ่ออกมาจากด้านใน หมายจะดูดวงล้อจันทร์โลหิตทั้งวงเข้าไปหลอมในจวนเซียน!
“คิดจะกลืนกินวงล้อจันทร์โลหิตของข้าหรือ? ฝันไปเถอะ!” ผู้เฒ่าจันทราโลหิตแสยะยิ้ม บังคับวงล้อจันทร์โลหิตให้เปลี่ยนทิศ หลบพลังกลืนกินแล้วอ้อมไปด้านข้างจวนเซียน ก่อนฟันเข้าใส่กำแพงจวนเซียนอย่างรุนแรง
“เคร้ง——!!!”
เสียงโลหะกระทบกันดังก้องฟ้าดิน ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว
จวนเซียนไท่หยวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง บนกำแพงถึงกับปรากฏรอยขาวตื้น ๆ จากคมฟัน!
“อะไรนะ?” สีหน้าเย่เฉินแปรเปลี่ยน
แม้จวนเซียนไท่หยวนจะเป็นสมบัติตกทอดของจักรพรรดิสวรรค์ แต่ระดับบำเพ็ญของเขาต่ำเกินไป จึงไม่อาจสำแดงอานุภาพที่แท้จริงของมันได้ บัดนี้ถึงกับถูกวงล้อจันทร์โลหิตสั่นคลอน!
“ฮ่า ๆ! ไอ้หนู ระดับบำเพ็ญของเจ้าอ่อนด้อยเกินไป ไม่มีทางควบคุมสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ได้หรอก!” ผู้เฒ่าจันทราโลหิตหัวเราะลั่น “วันนี้โชควาสนานี้สมควรเป็นของข้า! วงล้อจันทร์โลหิต จงทำลายให้ข้า!”
วงล้อจันทร์โลหิตฟันลงมาอีกครั้ง
คราวนี้เป้าหมายไม่ใช่ตัวจวนเซียน แต่เป็นประตูใหญ่ของจวนเซียน—เขาต้องการพังประตู บุกเข้าไปด้านใน แล้วชิงอำนาจควบคุม!
“อย่าหวัง!”
เจียงเยว่หลีซึ่งนิ่งเงียบมาตลอด ในที่สุดก็ลงมือ
นางประสานมือร่ายผนึก แสงใสจุดหนึ่งผลิบานกลางหว่างคิ้ว
“โลกเฉียนคุน…จงเปิด!”
“หึ่ง——!”
ห้วงมิติสั่นสะเทือน เงาโลกใบหนึ่งค่อย ๆ คลี่ขยายขึ้นด้านหลังเจียงเยว่หลี
นั่นคือโลกที่แท้จริง—มีขุนเขา ลำน้ำ พฤกษาและสรรพชีวิต มีตะวันจันทรา ดวงดาว สายลม ฝนฟ้าและอัสนี!
แม้เป็นเพียงภาพเงา แต่พลังโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้นก็ทำให้ทุกคนตื่นตะลึง
“นี่คือ…ภาพจำลองของสมบัติวิเศษประเภทโลกหรือ?”