สนามรบกลางเวหา มหาจักรพรรดิทั้งสามที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดต่างแบ่งญาณส่วนหนึ่งมาจับตาดูสถานการณ์เบื้องล่าง
“เจ้าหนูทั้งสี่...” แววประหลาดใจวูบผ่านดวงตามังกรของจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ “เคล็ดวิชา สมบัติวิเศษ และการประสานงาน ล้วนอยู่ในระดับยอดเยี่ยม หากให้เวลาพวกเขา ย่อมกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้แน่”
“ปล่อยไว้ไม่ได้” เก้าศีรษะของมหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจเอ่ยขึ้นพร้อมกัน น้ำเสียงเย็นเยียบ “วันนี้ต้องถอนรากถอนโคนให้สิ้น!”
เงามืดของมหาจักรพรรดิมารฟ้าพลิ้วไหว “หากเจ้าผีเฒ่าจันทร์โลหิตจัดการเจ้าหนูทั้งสี่ไม่ได้ ก็เสียทีที่มีชีวิตอยู่มานับหมื่นปี”
เปลวเพลิงรอบกายวิหคเทพหงส์ทองคำที่แปรมาจากถานไถเสินซีหม่นแสงลงอีกส่วนหนึ่ง ทว่าในดวงตาหงส์กลับฉายแววยินดีอยู่ราง ๆ
“ศิษย์ของอาจารย์...ไม่ธรรมดาจริง ๆ”
.....
ใจกลางสนามรบ
ใบหน้าของผู้เฒ่าจันทราโลหิตเขียวคล้ำ
ถูกเจ้าหนูทั้งสี่บีบคั้นจนตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ นับว่าเสียหน้าจนหมดสิ้นแล้ว
“ดี ดีมาก!” เขาหัวเราะด้วยโทสะ ร่างผอมแห้งสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความเดือดดาล “ข้ายอมรับว่าประเมินพวกเจ้าต่ำไป แต่ต่อจากนี้ พวกเจ้าจะได้รู้ว่าพลังของมหาจักรพรรดิครึ่งก้าวที่แท้จริงเป็นเช่นไร!”
เขาประสานมือทำมุทราโบราณอันแปลกประหลาดไว้เบื้องหน้าอก ปากขยับท่องคาถาพึมพำ
“ใช้โลหิตแท้ของข้า บูชาวิญญาณมารของข้า—วงล้อจันทร์โลหิต จงปรากฏ!”
“หึ่ง—!”
ห้วงมิติเหนือศีรษะผู้เฒ่าจันทราโลหิตปริแยกออกเป็นรอยร้าว
วงล้อสีโลหิตขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางราวหนึ่งจั้งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
วงล้อนั้นแดงฉานทั้งวง ขอบคมกริบดุจคมดาบ บนตัววงสลักอักขระประหลาดแน่นขนัด อักขระทุกตัวราวกับกำลังหายใจ กลืนกินและพ่นกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นออกมา
ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นคือ ตรงกลางวงล้อฝังหัวใจดวงหนึ่งซึ่งยังคงเต้นอยู่!
หัวใจนั้นเป็นของผู้แข็งแกร่งขั้นว่าที่จักรพรรดิสูงสุดคนหนึ่ง ซึ่งผู้เฒ่าจันทราโลหิตสังหารเมื่อสามหมื่นปีก่อน เขานำหัวใจมาหลอมสร้างเป็นแกนกลางของวงล้อจันทร์โลหิต