“เจ้าหนู ออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!” ราชันมังกรเถื่อนรออยู่นานแต่ยังไม่ได้รับคำตอบ ความอดทนจึงขาดสะบั้น เพลิงโทสะอันบ้าคลั่งแทบแผดเผาร่างเขา
เงากรงเล็บมังกรขนาดมหึมารวมตัวขึ้นอีกครั้ง พลังมังกรอันน่าสะพรึงเดือดพล่าน เตรียมกระหน่ำใส่ประตูจวนเซียนที่ส่องประกายลวดลายค่ายกลอย่างไม่สนสิ่งใด!
“ดื้อรั้นไม่รู้จักสำนึก! ดูท่าพวกเราคงต้องพังประตูเข้าไปจับไอ้เดรัจฉานนี่มาสังหารแล้ว!” ท่านผู้ทรงเกียรติอัสนีทัณฑ์เปล่งแสงสายฟ้ารอบกายเจิดจ้า อสรพิษอัสนีสีม่วงนับไม่ถ้วนเริงระบำ แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างออกมา
มารเฒ่าเสวียนหมิงหัวเราะเสียงประหลาด พลังมารเข้มข้นแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บผีที่บดบังฟ้าดิน เย็นเยียบเสียดกระดูก “ลงมือพร้อมกัน! พังเปลือกเต่านี่ให้ได้! วาสนาในนั้น ใครมีฝีมือก็เอาไป!”
กงกั๋วกงและคนอื่น ๆ ต่างเร่งเร้าพลังอันยิ่งใหญ่ของว่าที่จักรพรรดิในร่าง พลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งเจ็ดสายซึ่งมากพอจะทะลวงเขตดาราได้รวมตัวและอัดแน่นอย่างบ้าคลั่งเบื้องหน้าประตูจวนเซียน! มิติถูกฉีกเป็นรอยแยกสีดำสนิทขนาดใหญ่ คลื่นทำลายล้างทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญที่เฝ้ามองอยู่ไกล ๆ ขวัญหนีดีฝ่อ ต่างถอยกรูดอย่างบ้าคลั่ง!
ในชั่วขณะคับขัน พลังทั้งหกสายกำลังจะปะทุขึ้นพร้อมกัน กลืนกินทางเข้าจวนเซียนและห้วงมิติโดยรอบจนสิ้น—
หึ่ง!
ประตูมหึมาทางเข้าจวนเซียน สูงใหญ่ดุจขุนเขา สลักลวดลายเต๋าโบราณนับไม่ถ้วน พลันเปิดออกเองจนสุดโดยไร้สัญญาณเตือน!
เบื้องหลังประตูมิใช่วิหารอันโอ่อ่า หากเป็นวังวนความโกลาหลลึกล้ำที่หมุนวนอย่างเชื่องช้า ราวกับเชื่อมต่อไปถึงสุดขอบจักรวาล