ดวงตาคู่งามของเจียงเยว่หลีฉายประกายเย็นเยียบ บรรยากาศรอบกายพลันหนาวเหน็บลง ราวกับภูเขาไฟที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ
จะกล่าววาจาดูหมิ่นนางก็ได้ แต่ห้ามลบหลู่ท่านอาจารย์เด็ดขาด!
เพราะท่านอาจารย์คือเกล็ดย้อนของนางเสมอมา!
แต่บัดนี้ เจ้าปลาซิวตัวหนึ่งกลับกล้ากล่าวหาท่านอาจารย์ ช่างเป็นความผิดที่มิอาจให้อภัย!
“ศิษย์น้องเจียงไม่พูด ก็แปลว่ายอมรับแล้วสินะ ทั้งเจ้าและอาจารย์ของเจ้าเป็นเต่าหดหัวกันทั้งคู่! ฮ่า ๆ…”
จางหยางที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งกำเริบเสิบสาน ไม่ทันสังเกตเลยว่าเจียงเยว่หลีกำลังจะระเบิดโทสะ
“ดี ในเมื่อเจ้าอยากประมือ ข้าก็จะสู้จนถึงที่สุด!”
เจียงเยว่หลีสูดลมหายใจลึก ก่อนเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาจับจ้องจางหยางกับพวก พลังเจตจำนงกระบี่อันยิ่งใหญ่ไพศาลพลันทะยานขึ้นจากร่างอรชรของนาง
เมื่อสัมผัสได้ถึงอานุภาพน่าสะพรึงกลัว สีหน้าของจางหยางและพวกก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
“เจตจำนงกระบี่ช่างน่ากลัวนัก ดูท่าอย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตผู้บำเพ็ญกระบี่ชั้นสูงขึ้นไป!”
จางหยางกับพวกสบตากัน ใบหน้าทุกคนเผยความตื่นตะลึง
แม้เขาจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าพรสวรรค์ด้านวิถีกระบี่ของเจียงเยว่หลีน่าทึ่ง แต่ก็ยังไม่คิดว่านางจะบรรลุถึงขั้นน่าประหวั่นพรั่นพรึงเช่นนี้!
“พวกเจ้าทั้งห้าคนเข้ามาพร้อมกัน จะได้ไม่เสียเวลาข้า!”
เจียงเยว่หลียืนอยู่กับที่ มองพวกเขาจากเบื้องบนแล้วกล่าว
ในบรรดาคนตรงหน้ามีเพียงจางหยางที่มีพลังอยู่ขั้นเข้าสู่เร้นลับ ส่วนอีกสี่คนล้วนอยู่ขั้นหยินหยางเช่นเดียวกับนาง
แต่นางมั่นใจว่า ด้วยพลังในยามนี้ นางสามารถกวาดล้างทั้งห้าคนได้!