เฉินหยางคีบบุหรี่หงซวงสี่ไว้ระหว่างนิ้ว เคาะขี้เถ้าลงในที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะข้างเตียงสองสามที ก่อนพูดว่า “เราคุยกันเปิดอกมาตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว แต่ก็ยังเหมือนคนตาบอดคลำช้าง ยังไม่ได้แนะนำตัวกันจริงจังเลยนะ”
“ถ้านายไม่ถาม ฉันจะกล้าเสนอหน้าแนะนำตัวได้ยังไงล่ะ” หลิวถิงขยับเข้ามาเกยคางบนขอบเตียง “รู้จักกันตอนนี้ก็ยังไม่สาย จำไว้นะน้องชาย ฉันชื่อหลิวถิง เรียนปีสามคณะศิลปกรรมของมหาวิทยาลัยเจียง”
“ที่แท้ก็รุ่นน้องคณะการเงินนี่เอง มิน่าล่ะถึงควักเงินง่ายขนาดนี้” หลิวถิงปรายตามองเขาอย่างมีเสน่ห์
เฉินหยางพ่นควันออกมาเป็นวง เปลือกตาหลุบต่ำขณะจ้องเธอ มือหยิบเส้นผมที่เพิ่งสระจนแห้งหมาดขึ้นมาพันเล่นสองสามครั้ง
เขาเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงราบเรียบ
ถึงผู้หญิงคนนี้จะผ่านมือผู้ชายมามากหน่อย แต่ดูจากแผงสถานะแล้ว รถคันนี้ก็ยังปลอดภัยไร้พิษภัย
แค่หน้าตากับรูปร่างของเธอ เงินสองพันที่จ่ายไปก็ถือว่าไม่ขาดทุนเท่าไร “ไหน ๆ ก็มาทำจิตบำบัดให้ฉัน แค่บอกชื่อคงไม่พอหรอกมั้ง”
“แล้วน้องชายอยากรู้อะไรอีกล่ะ?” ปลายนิ้วของหลิวถิงลากวนเป็นวงบนอกเขา “พี่รับเงินมาแล้ว คืนนี้ทั้งตัวก็เป็นของนายหมดเลย”
เฉินหยางหลุบตามองเธอ “เมื่อกี้ไม่ได้พูดอย่างมั่นใจว่าจะช่วยปลอบอาการหลังอกหักของฉันให้ดีหรอกเหรอ?”
“อกหักมันเรื่องใหญ่ตรงไหนกัน” หลิวถิงเอนตัวซบเข้าหาเขา “แฟนเก่านายไม่เข้าใจ แต่พี่เข้าใจ รับรองว่าจะทำให้นายสบายใจ ลืมเธอได้หมดจดแน่”
“พูดอย่างเดียวไม่เห็นจะจริงใจเลย” เฉินหยางตอบเสียงเรียบ
“ใครบอกว่าพี่เก่งแต่พูดล่ะ?” หลิวถิงหัวเราะคิกคักเอาใจ ก่อนก้มหน้าลงอย่างรู้ใจกันสุด ๆ
【หนึ่งชั่วโมงต่อมา……】
เสียงน้ำจากก๊อกในห้องน้ำดังขึ้นอีกครั้ง
โทรศัพท์แอนดรอยด์เก่า ๆ บนโต๊ะข้างเตียงสั่นขึ้นมาครู่หนึ่ง
หน้าจอสว่างวาบ ข้อความใหม่ปรากฏอยู่บนสุด
【ธนาคารเจียงเฉิง: บัญชีเลขท้าย 8848 ของคุณได้รับเงินโอนข้ามประเทศจากต่างประเทศ จำนวน 1,000.00 หยวน】
คราวนี้เรียกได้ว่าเกือบคืนทุนแล้ว ลงแรงไปตั้งเยอะ สรุปแล้วยังขาดทุน 250 หยวน
ตีหนึ่ง
หลิวถิงพลิกตัว ขาเรียวยาวขาวผ่องข้างหนึ่งพาดอยู่บนผ้าห่ม ไม่นานก็หลับสนิท
เฉินหยางพิงหัวเตียง รู้สึกปวดเมื่อยตรงเอวเป็นระลอก
ให้ตายเถอะ เงินนี่หายากชะมัด
ระบบของคนอื่นพอผูกมัดปุ๊บ ก็มีแพ็กเกจของขวัญมือใหม่สุดหรูตั้งแต่เริ่ม ทั้งร่างกายระดับเทพ ดวงตามองทะลุ หรือร่างกายคงกระพัน อัดมาให้ทีเดียวไม่ยั้ง
แต่ระบบของแกนี่สิ กระทั่งคู่มือมือใหม่ก็ยังไม่มี
ต้องให้ฉันใช้ร่างกายตัวเองลองผิดลองถูก คลำทางเอาเองงั้นเหรอ?
นอกจากโอนเงินตามจำนวนครั้งแล้ว ยังมีความสามารถซ่อนอยู่อีกไหม?
ถึงจะไม่ให้พลังวิเศษ อย่างน้อยก็ให้ค่าสถานะเสริมสุขภาพมาบ้างก็ยังดี
ถ้าต้องฝืนรับมือแบบนี้ต่อไป ฉันคงยังไม่ทันได้สัมผัสความสุขของเศรษฐี ก็ได้ตายคาอกผู้หญิงพวกนี้ก่อนแน่
ท่านระบบ ช่วยตอบให้มันชัด ๆ หน่อยได้ไหม?
ภายในห้องมีเพียงเสียงแอร์เก่า ๆ ของโรงแรมราคาประหยัดครางหึ่ง ๆ
เฉินหยางรออยู่ตั้งนาน ในหัวก็ยังเงียบกริบ
เขาเบ้ปาก เตรียมไถลตัวลงไปดึงผ้าห่มมานอน
【ติ๊ง】
【ต้องมีแน่ รอติดตามได้เลย】
เสียงกลไกเย็นชาเอ่ยขึ้นในหัวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
มือที่กำลังดึงผ้าห่มของเฉินหยางชะงักค้างกลางอากาศ มุมปากกระตุกอย่างแรงสองที
เชี่ย
แกเป็นระบบโกงแท้ ๆ ยังจะมาเล่นมุกบริษัทอินเทอร์เน็ตชอบวาดฝันให้พนักงานฟังกับฉันอีกเหรอ?
สิบโมงเช้าวันถัดมา
ห้องเรียนเล็กเฉพาะของคณะการเงิน อาคารอี้ฟู่ มหาวิทยาลัยเจียง
แอร์ด้านบนเป่าลมเย็นฉ่ำลงมาไม่หยุด
เฉินหยางแอบย่องเข้ามาทางประตูหลังพร้อมใต้ตาคล้ำ เขากวาดตามองแวบเดียวก็เห็นหลี่เฟยกับซุนฮ่าวอยู่ตรงมุมแถวหลังสุด
เขาเดินเข้าไป ดึงเก้าอี้ว่างข้าง ๆ ออกมา แล้วทิ้งตัวนั่งแผ่ลงไป
“เชี่ย เมื่อคืนแกไปทำอะไรมาเนี่ย?” หลี่เฟยใช้นิ้วไถหน้าจอโทรศัพท์รัว ๆ กำลังเล่นฮีโร่ออฟคิงส์ พลางเหลือบมองเฉินหยาง
“ไม่ได้ไปเล่นเกมโต้รุ่งที่ร้านเน็ตซิงจี้หรอกเหรอ?
ทำไมโทรมเหมือนผีขนาดนี้ ใต้ตาคล้ำยิ่งกว่าฉันที่อดนอนเล่นตำแหน่งซัพพอร์ตอีก”
ซุนฮ่าวดันแว่นกรอบดำบนสันจมูก แล้วโน้มตัวเข้ามากระซิบราวกับกลัวคนอื่นได้ยิน
“พี่หยาง เมื่อวานโดนหลินเสี่ยวหยาบอกเลิกจนช็อกหนัก เลยวิ่งไปเช่าห้องรายชั่วโมงราคาหลักสิบแถวหลังมหาวิทยาลัย ให้ใครสักคนช่วยปลอบใจหรือเปล่า?”
“ไสหัวไป” เฉินหยางโยนหนังสือวิชาเฉพาะลงบนโต๊ะ แล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ซุกหน้าไว้ในข้อพับแขน “ฉันเล่นป่าติดต่อกันสิบกว่าชั่วโมง เจอเพื่อนร่วมทีมกากเกินไป ทั้งกายทั้งใจเลยเหนื่อยล้า”
“จริง ตอนนี้เพื่อนร่วมทีมกาก ๆ เยอะเกินไปแล้ว” หลี่เฟยสบถอย่างเห็นด้วย นิ้วโป้งจิ้มหน้าจอรัว “แกนอนก่อนเถอะ อาจารย์หวังใกล้เช็กชื่อแล้ว เดี๋ยวถึงชื่อแกฉันจะเตะแกเอง”
ห้านาทีต่อมา
“เลิกนอนได้แล้ว อาจารย์หวังถือสมุดเช็กชื่อเข้ามาแล้ว” หลี่เฟยใช้ศอกสะกิดแขนเฉินหยาง ก่อนยัดโทรศัพท์ลงใต้โต๊ะ
“เช็กไปสิ” เฉินหยางฝืนยืดตัวขึ้น บิดเอวที่ปวดเมื่อย “ถึงชื่อฉันแล้วเตะทีหนึ่งด้วย”
“เตะบ้าอะไร แกดูคนตรงกลางแถวแรกนั่นสิ”
หลี่เฟยจ้องไปข้างหน้าไม่กะพริบตา “จ้าวเสี่ยวลู่ ดาวคณะของพวกเรา วันนี้มาเรียนด้วยแฮะ”
“ใครนะ?” เฉินหยางถามตามสัญชาตญาณ
“จ้าวเสี่ยวลู่ไง ชุดกระโปรงสีขาวตัวนั้นสวยชะมัด!” หลี่เฟยกลืนน้ำลายดังเอื๊อก “ถ้าได้คบกับเธอ ฉันยอมเลิกเล่นเกมออนไลน์สามปีเลย”
“ฝันไกลดีนี่” เฉินหยางยกมุมปาก
“แกจะไปรู้อะไร นั่นมันเพดานสูงสุดของสาวสวยใสซื่อแต่แอบเซ็กซี่เลยนะ” หลี่เฟยกลอกตาใส่
“พอเถอะ” ซุนฮ่าวโน้มเข้ามาดับฝัน “บ้านเธอมีโรงงาน นาฬิกาเรือนเดียวก็แพงกว่าค่าเทอมแกสี่ปีแล้ว แค่เธอมองรองเท้าแตะคีบเก่า ๆ ของแกสักแวบ ก็ถือว่าเธอแพ้แล้ว”
“ฉันแค่คิดเฉย ๆ ไม่ได้หรือไง?” หลี่เฟยสวนกลับอย่างหงุดหงิด
เฉินหยางไม่สนใจทั้งคู่ สายตาจับอยู่ที่แผ่นหลังบอบบางนั้น ความคิดขยับวูบ
【สแกนเสร็จสิ้น!】
【ชื่อ: จ้าวเสี่ยวลู่】
【อายุ: 20 ปี】
【ส่วนสูง: 168 ซม.】
【น้ำหนัก: 49 กก.】
【หน้าตา: 88】
【รูปร่าง: 90】
【จำนวนคนรัก: 0】
【ดัชนีคนรัก: 60】
รถใหม่เอี่ยมจากโรงงาน ดัชนีคนรักพุ่งขึ้นไปถึง 60 ทันที
ถ้าจีบเธอสำเร็จ ตามอัตราค่านายหน้าหนึ่งต่อหนึ่งพันของระบบ แค่ครั้งเดียวก็ได้เงินตั้งหกหมื่นหยวน
น่าเสียดายที่ซุนฮ่าวพูดถูก
สาวสวยรวยระดับนี้ ต่อให้เป็นตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้ ฝืนเข้าไปจีบก็มีแต่จะทำตัวเป็นตัวตลก
ทำได้แค่มองตาละห้อยไปก่อน
พอเสียงกริ่งเลิกเรียนดัง หลี่เฟยกับซุนฮ่าวก็พุ่งออกไปเหมือนไฟลนก้น
เฉินหยางเก็บหนังสืออย่างเชื่องช้า ก่อนเดินตามฝูงคนออกจากอาคารอี้ฟู่
แดดฤดูใบไม้ร่วงข้างนอกแผดจ้าจนแสบตา
เขาหยิบโทรศัพท์แอนดรอยด์เก่า ๆ ที่มุมจอแตกออกจากกระเป๋า
คนคณะการเงินพวกนี้รู้จักเขาดีเกินไป
ภาพลักษณ์ยากจนข้นแค้นของเขาฝังรากลึกในใจทุกคนไปแล้ว
ถึงตอนนี้ในกระเป๋าจะมีเงินสามหมื่นกว่าหยวน แต่ถ้าฝืนเข้าไปจีบรถใหม่ระดับจ้าวเสี่ยวลู่ ก็ต้องถูกมองว่าเป็นคนบ้าแล้วไล่ตะเพิดออกมาแน่ แถมยังรีดผลประโยชน์อะไรไม่ได้ด้วย!
กระต่ายไม่กินหญ้าข้างรัง
ต้องเปลี่ยนบ่อไปหาปลา
รุ่นพี่คณะศิลปกรรมปีสามสองคนที่แผงบาร์บีคิวของเจ้าหนวดเมื่อวานนี่แหละ เป็นตัวเลือกพร้อมใช้
ซูจิ่น ดัชนีคนรัก 30
โจวเมิ่ง ดัชนีคนรัก 25
สองชื่อนี้ได้มาจากการสแกนของระบบ จะไปถามคนอื่นตรง ๆ ไม่ได้
คงต้องอาศัยหลิวถิงเป็นสะพานเชื่อมที่มีอยู่แล้ว
เฉินหยางเดินไปโรงอาหารสองหนานหยวน จ่ายเงินแปดหยวนซื้อกับข้าวเนื้อหนึ่งอย่าง ผักสองอย่าง แล้วหาที่นั่งว่าง
เขาตักข้าวเข้าปากด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเปิดวีแชตของหลิวถิงขึ้นมา “พี่ถิง ตื่นหรือยัง?”
ไม่ถึงครึ่งนาที อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา