อีกฝ่ายขึ้นสถานะว่ากำลังพิมพ์
สองวินาทีต่อมา
“โรงแรมรูเจียเหรอ?”
จากนั้นข้อความก็เด้งขึ้นมาเป็นชุด
“น้องชาย ไม่ได้ล้อพี่เล่นใช่ไหม?”
“ไหนบอกว่าจะไปค้างคืนที่ร้านเน็ตซิงจี้ไง?
ทำไมจู่ ๆ ถึงนัดไปโรงแรมล่ะ?”
“พี่เป็นคนรักนวลสงวนนะ นึกว่านายอยากชวนไปเล่นเกมด้วยกันจริง ๆ ซะอีก ทำแบบนี้พี่กลัวนะเนี่ย”
เฉินหยางอ่านข้อความสองสามบรรทัดบนหน้าจอแล้วเกือบหลุดขำ
สมกับเป็นผู้ควบคุมการเดินรถประจำทางตัวจริง เชี่ยวชาญงานสุด ๆ
รับเงินมัดจำไปหนึ่งพันหยวน หันมาก็เล่นบทสาวใสซื่อบริสุทธิ์ได้ทันที
ถ้าเปลี่ยนเป็นเด็กปีหนึ่งที่ไม่เคยเจอโลกมาก่อน คงโดนลีลาล่อให้ตายใจแบบนี้จับทางจนอยู่หมัดแน่
เฉินหยางใช้นิ้วเคาะหน้าจอที่มุมแตกสองสามที แล้วตอบกลับไปว่า “เน็ตโรงแรมรูเจียเร็วกว่าร้านเน็ตซิงจี้ เล่นเกมแล้วไม่กระตุก”
“ไม่ต้องมาเล่นลูกไม้กับพี่
ตกลงนายคิดจะทำอะไรกันแน่?” อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที
“แล้วจะทำอะไรได้อีกล่ะ” เฉินหยางพิมพ์ต่อ
“พี่รับค่าตัวกลางดึกไปแล้ว คงไม่ได้มาสอนผมเดินเกมจริง ๆ หรอกใช่ไหม?”
อีกฝ่ายเงียบไปครึ่งนาที
“น้องชาย พูดตรงขนาดนี้ ระวังจะหาแฟนไม่ได้นะ”
“พี่เพิ่งกลับถึงหอ ยังไม่ได้ล้างเครื่องสำอางเลย นายก็นัดออกมาเล่นเกมซะแล้ว
นี่นายคิดลึกเกินไปหรือเปล่า?”
เฉินหยางมองหน้าจอ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
ยังลองเชิงกันอยู่สินะ เขาตอบไปตรง ๆ ว่า
“ถ้าพี่ว่าโรงแรมรูเจียเกรดต่ำ ข้างร้านเน็ตซิงจี้ก็มีโรงแรมราคาประหยัด คืนละ 180 หยวน”
“เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว
นายเรียกพี่ออกมาตอนดึก ๆ เพื่อเล่นเกมอย่างเดียวจริงเหรอ?”
“ถ้าไม่ใช่แล้วจะให้เป็นอะไรล่ะ?” เฉินหยางพิมพ์อย่างรวดเร็ว “หรือพี่มีบริการอื่นด้วย?”
“เด็กดื้อ พี่เป็นสาวเรียบร้อยนะ อย่าพูดมั่วสิ”
“พอเถอะ ไม่ต้องแสดงแล้ว
ถ้าไม่มา ก็คืนเงินมัดจำให้ผม ผมจะไปร้านเน็ตซิงจี้ หาคนอื่นเล่นด้วย”
เฉินหยางใช้วิธีถอยเพื่อรุก พอส่งข้อความนี้เสร็จก็โยนโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียงทันที
สองวินาทีต่อมา โทรศัพท์สั่นขึ้น
“นายแน่มาก
เห็นแก่ที่โอนเงินไว วันนี้พี่จะสอนเดินเกมให้ก็ได้”
“แต่บอกไว้ก่อนนะ ปกติพี่ไม่ไปโรงแรมเกรดต่ำแบบนี้หรอก
วันนี้แค่เห็นว่านายเข้าตาพี่”
“อาบน้ำรอพี่นะ
อีกครึ่งชั่วโมงถึง”
เฉินหยางมองข้อความสุดท้ายบนหน้าจอ ก่อนหน้าจอโทรศัพท์ห่วย ๆ จะดับลง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เสียงส้นสูงกระทบพรมดังอู้อี้มาจากทางเดิน
หน้าประตูมีเสียงเคาะเบา ๆ สองครั้งตามเวลานัด
เฉินหยางไม่แปลกใจ เดินไปเปิดประตู
หลิวถิงเปลี่ยนมาใส่กระโปรงรัดรูปเน้นสะโพก แต่งหน้าเติมจนเนี้ยบ กลิ่นน้ำหอมฉุนจัดลอยมาจากตัว เธอเบี่ยงตัวแทรกเข้ามาในห้อง
เธอโยนกระเป๋าแบรนด์เนมไว้ตรงปลายเตียง กวาดตามองห้องพักเตียงคู่แคบ ๆ รอบหนึ่ง ก่อนสายตาจะหยุดที่เฉินหยาง
“น้องชาย ห้องนี้ไม่มีคอมพิวเตอร์ด้วยนี่ นายคงไม่เรียกพี่มาตอนดึกเพื่อเล่นเกมฮีโร่ออฟคิงส์บนมือถือหรอกนะ?”
“เล่นในมือถือไม่ได้หรือไง?”
เฉินหยางพิงกรอบประตู พลางลงกลอนประตูจากด้านใน “ปกติผมเดินเกมเก่งมากนะ กลัวแต่ว่าเดี๋ยวพี่จะตามจังหวะผมไม่ทัน”
“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลย”
หลิวถิงถอดรองเท้าส้นสูงออก เดินเท้าเปล่าบนพรมบาง ๆ “พี่ยังไงก็แรงก์ราชัน นายแค่แรงก์บรอนซ์ อย่าถ่วงพี่ก็พอ
แต่ดึกป่านนี้ยอมจ่ายตั้งสองพันหยวนเพื่อมาโรงแรมรูเจียเล่นเกมมือถือ น้องชาย งานอดิเรกนายแปลกดีนะ”
“เพิ่งโดนแฟนทิ้งมา รู้สึกอึดอัดใจ”
เฉินหยางเดินไปนั่งข้างเตียง หยิบโทรศัพท์จอแตกขึ้นมา “ร้านเน็ตเสียงดังเกินไป เลยอยากหาพี่สาวสวย ๆ มานั่งเป็นเพื่อนเงียบ ๆ สักคืน”
“อ้าว ที่แท้อกหักนี่เอง”
หลิวถิงนั่งชิดเขา ต้นขาแนบเข่าของเฉินหยางอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงเริ่มออดอ้อน “รุ่นน้องสมัยนี้ตาถึงแย่จริง ๆ หนุ่มหล่อใจกว้างรู้ความแบบนี้ยังกล้าทิ้งลงได้”
เฉินหยางไม่ตอบ นิ้วโป้งแตะหน้าจอแตก ๆ สองสามครั้ง
“ติ๊ง”
โทรศัพท์ในกระเป๋าที่วางอยู่ปลายเตียงของหลิวถิงดังขึ้น
【โอนเงินผ่านวีแชต: 1,000.00 หยวน】
“จ่ายส่วนที่เหลือแล้ว”
เฉินหยางสอดโทรศัพท์ไว้ใต้หมอน “คืนนี้พี่แค่ปลอบผมดี ๆ ก็พอ เรื่องอื่นไม่ต้องห่วง”
หลิวถิงหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับเงิน รอยยิ้มตรงหางตาปิดไม่มิด
“นายนี่ทำอะไรตรงไปตรงมาดีนะ นิสัยถูกใจพี่เลย”
เธอเก็บโทรศัพท์กลับใส่กระเป๋า ก่อนลุกขึ้นยืนจัดชายกระโปรง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีหน้าไร้เดียงสาปนเห็นใจได้อย่างเหมาะเจาะ “ในเมื่อน้องชายไม่สบายใจ คืนนี้พี่จะอยู่เป็นเพื่อนให้เต็มที่เลย”
หลิวถิงยกมือพัดตรงคอเสื้อ กัดริมฝีปากล่างพลางมองเฉินหยาง
“แต่อากาศวันนี้ร้อนเหลือเกิน
ก่อนออกจากหอพี่กะว่าจะอาบน้ำก่อน แต่ห้องน้ำโดนรูมเมตยึดอยู่
กลัวนายรอนาน พี่ก็เลยออกมาเลย ตอนนี้ตัวเหนียวไปหมด เหงื่อเต็มตัวเลย”
“ไปอาบสิ”
“งั้นนายก็นอนรอพี่บนเตียงดี ๆ ก่อนนะ”
หลิวถิงหันไปทางห้องน้ำแล้วผลักประตูกระจกฝ้าเข้าไป
กรอบประตูปิดไม่สนิท จงใจเว้นช่องไว้กว้างราวสองนิ้ว กลอนประตูไม่ได้ล็อกเลยสักนิด
ไม่นานนัก เสียงน้ำไหลซู่ซ่าก็ดังมาจากข้างใน
ผู้หญิงคนนี้มีลูกไม้เป็นชุดจริง ๆ
เฉินหยางลุกขึ้น ถอดเสื้อยืดเก่า ๆ ออกในคราวเดียว เผยแผ่นอกเปลือย แล้วเดินไปยังประตูกระจกฝ้าที่เปิดแง้มอยู่
【เนื้อหาสำหรับสมาชิกวีไอพี มีค่าใช้จ่าย เนื่องจากผู้เขียนจนเกินไปจึงยังไม่ได้ปลดล็อก…】
เฉินหยางเอนหลังพิงหัวเตียง หยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่หงซวงสี่ แล้วยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์แอนดรอยด์จอแตกใต้หมอน
ประตูกระจกฝ้าห้องน้ำถูกผลักเปิด หลิวถิงเดินออกมาในผ้าเช็ดตัวสีขาวแข็งกระด้างของโรงแรม ผมเปียกชื้นแนบอยู่กับกระดูกไหปลาร้า
“น้องชายตัวแสบ ร้ายจริง ๆ”
หลิวถิงนั่งลงริมเตียง ใช้นิ้วเปียกชื้นวาดเป็นวงบนกระดูกไหปลาร้าของเฉินหยาง
“ฉวยโอกาสตอนพี่อาบน้ำเข้าจู่โจม ไม่ให้เวลาพี่ตั้งตัวเลยสักนิด”
เฉินหยางคาบบุหรี่ไว้ที่ปาก นิ้วโป้งแตะหน้าจอโทรศัพท์ ไม่ได้ตอบอะไร
“เป็นใบ้ไปแล้วเหรอ?”
หลิวถิงขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมบนตัวปนกับกลิ่นสบู่ราคาถูก พุ่งเข้าจมูกเฉินหยาง
“อาการอกหายแล้วหรือยัง?
คืนนี้พี่ปลอบนายตามขั้นตอนแบบนี้ พอใจหรือเปล่า?”
หน้าจอแตกสว่างขึ้น ข้อความใหม่เด้งขึ้นมาด้านบน
【ธนาคารเจียงเฉิง: บัญชีที่ลงท้ายด้วย 8848 ของคุณได้รับเงินโอนข้ามประเทศจากต่างประเทศ จำนวน 1,000.00 หยวน】
เฉินหยางจ้องเลขศูนย์ไม่กี่ตัวบนหน้าจอ คิ้วขมวดแน่นทันที นิ้วที่คีบบุหรี่ชะงักค้างกลางอากาศ
หนึ่งพัน?
ก่อนหน้านี้กับหลินเสี่ยวหยา ได้เงินจริง ๆ ตั้งหนึ่งหมื่นหยวน
คิดเงินเป็นครั้งเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมยอดถึงลดฮวบขนาดนี้?
เปลือกตาเฉินหยางกระตุกเร็ว ๆ สองครั้ง ข้อมูลบนแผงสถานะที่เคยสแกนดูตอนอยู่ร้านอาหารริมทางพลันผุดขึ้นมาในหัว
ดัชนีคนรักของหลินเสี่ยวหยาอยู่ที่ 10
ส่วนผู้หญิงคนนี้อย่างหลิวถิง ดัชนีคนรักอยู่ที่ 1
ต่างกันตั้งสิบเท่า
รางวัลก็แตกต่างกันสิบเท่าพอดี
ที่แท้เงินที่ระบบให้ก็ขึ้นอยู่กับดัชนีคนรักบ้าบอนี่เอง
ยิ่งดัชนีสูง เหรียญที่สุ่มได้ต่อครั้งก็ยิ่งมาก
เฉินหยางจ้องหน้าจอที่มุมแตก มุมปากกระตุกสองที สีหน้าค่อย ๆ เขียวคล้ำลง
“เป็นอะไรไป?”
หลิวถิงเขย่าแขนเฉินหยาง สายตาเหลือบไปยังหน้าจอในมือเขา
“ทำหน้าแปลก ๆ มองอะไรอยู่ เหมือนเห็นผีงั้นแหละ”
เฉินหยางพลิกข้อมือ คว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียงทันที
“ไม่มีอะไร”
เฉินหยางพ่นควันเป็นวง เลื่อนตัวลงเล็กน้อย “แค่เหนื่อยนิดหน่อย”
จะไม่ให้เหนื่อยได้ยังไง
เมื่อเย็นเพิ่งมีเซ็กซ์ส่งท้ายกับหลินเสี่ยวหยาไป แถมยังจัดหนักกันถึงสามรอบ
ทีแรกคิดว่าจ่ายสองพันหยวนเรียกคนชำนาญมาลองเชิงความหมายของดัชนีคนรัก แล้วจะได้ระบบประกันขั้นต่ำหนึ่งหมื่นหยวนเพิ่มอีก
แต่กลายเป็นว่าคิดบัญชีพลาดไปหมด
จ่ายค่าตัวไปสองพันหยวน ระบบคืนให้แค่หนึ่งพัน
ทำงานเสร็จแล้วยังต้องควักทุนตัวเองอีกหนึ่งพันหยวน
โดนหลอกใช้ชัด ๆ
อย่างน้อยก็พอเข้าใจคร่าว ๆ แล้วว่าดัชนีคนรักหมายถึงอะไร!
หลิวถิงเบ้ปาก หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดผม สายตากวาดมองเฉินหยางตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ไม่จริงมั้งน้องชาย นายอายุเท่าไรเองเนี่ย?”
หลิวถิงโยนผ้าขนหนูไปบนเก้าอี้ข้าง ๆ หัวเราะจนไหล่สั่น
“อายุยี่สิบกำลังเลือดร้อนแท้ ๆ ทำไมถึงหมดแรงขนาดนี้ล่ะ?”
เฉินหยางเหลือบตาขึ้น ขี้เกียจจะสนใจเธอ
“อย่าหาว่าพี่ยุ่งเรื่องของนายนะ”
หลิวถิงขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ใช้นิ้วจิ้มแขนเฉินหยาง น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า
“ปกติอยู่หอเป็นโสดมานาน ฝีมือช่างศิลป์งานฝีมือที่จับต้องไม่ได้ของนายคงทำบ่อยเกินไปหรือเปล่า?”