นอกจากหมาป่าตัวที่เพิ่งกระโจนผ่านข้างกายเขาแล้วเหยียบพลาดร่วงลงไป ยังมีหมาป่าอีกสามตัวอยู่บนสันหลังคาด้านหลังเฉินต้าซาน
สัตว์เดรัจฉานทั้งสามประสานงานกันได้อย่างเข้าขา บัดนี้ล้อมเขาไว้เป็นรูปสามเหลี่ยม
พวกมันคำรามเสียงต่ำพลางคืบเข้ามาทีละก้าว เขี้ยวแหลมคมสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงจันทร์ ดวงตาเต็มไปด้วยความดุร้ายและละโมบ
หัวใจเฉินต้าซานเต้นรัวราวกับตีกลอง เหงื่อไหลลงจากหน้าผากไม่หยุด มือทั้งสองกำปืนไรเฟิลแน่น จับจ้องหมาป่าทั้งสามไม่วางตา
ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่ากระเบื้องจะถูกเหยียบแตกหรือไม่ รีบใช้เท้าเขี่ยหิมะกับกระเบื้องใต้ฝ่าเท้าออกไปด้านข้าง ก่อนยืนมั่นคงบนคานไม้ที่อยู่ด้านล่าง เพื่อป้องกันไม่ให้ลื่นตกจากหลังคา
ฟังดูเหมือนใช้เวลานาน แต่ความจริงกินเวลาเพียงหนึ่งหรือสองวินาทีเท่านั้น
เฉินต้าซานยังยืนไม่ทันมั่นคง เสียงคำรามต่ำ ๆ ก็ดังมาจากไกล ๆ
ทันใดนั้น หมาป่าตัวที่อยู่ใกล้เขาที่สุดก็พุ่งตัวขึ้นสูง อ้าปากกว้างหมายขย้ำลำคอเขาตรง ๆ
เป็นอย่างที่คิด มีราชาหมาป่าคอยบัญชาการอยู่ในที่มืด!
ความคิดแล่นวาบในใจเฉินต้าซาน เขาเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็วพร้อมเหวี่ยงพานท้ายปืนฟาดใส่เอวที่เปราะบางของมันอย่างแรง
อู้ว!
หมาป่าตัวนั้นร้องโหยหวนขณะร่วงลงพื้น แล้วคำรามอย่างดุร้าย!
แต่มันยังไม่ทันได้ลุกขึ้น พานท้ายปืนในมือเฉินต้าซานก็เหวี่ยงกลับมาอีกครั้ง ฟาดมันตกจากหลังคาไปทันที
ในจังหวะที่เขาหมุนตัว หมาป่าสองตัวที่เหลือก็กระโจนขึ้นพร้อมกัน พุ่งเข้าใส่จากซ้ายและขวา
เฉินต้าซานรีบกลิ้งหลบ พร้อมจ่อปากกระบอกปืนเข้าที่ท้องของหมาป่าตัวหนึ่ง
ปัง!
เลือดคาวของหมาป่าสาดกระจาย แรงกระสุนกระแทกให้มันลอยขึ้นไปอีกครึ่งเมตร ก่อนจะตกลงบนหลังคาดังตุบ แล้วกลิ้งร่วงลงไป