ฝูงหมาป่าที่ลอบย่องมาถึงหน้าบ้านเฉินต้าซานมีมากถึง 23 ตัว
เขี้ยวแหลมคมนับไม่ถ้วนส่องประกายเย็นเยียบอยู่ใต้แสงคบเพลิง
ดวงตาสีเขียววาวแต่ละคู่จ้องเขาเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและกระหายเลือด
หมาป่าดุร้ายหลายตัวหิวจนตาแดง เริ่มกระสับกระส่ายจนแทบอดใจไม่ไหว…
เฉินต้าซานชูคบเพลิงขึ้นสูง โบกสะบัดใส่ฝูงหมาป่าอย่างแรง อาศัยเปลวไฟลุกโชนและประกายไฟที่กระเด็นออกมาข่มขวัญสัตว์ร้ายเหล่านี้
“ฮุ่ยหลาน รีบปิดประตู!”
ขาของจ้าวฮุ่ยหลานอ่อนปวกเปียกจนแทบยืนไม่อยู่ เธอออกแรงอยู่พักใหญ่กว่าจะปิดประตูได้ แล้วใช้มือทั้งสองข้างสั่นเทาใส่กลอน
เฉินต้าซานฉวยจังหวะ ยกมือขว้างคบเพลิงหลายอันที่ถืออยู่ใส่บริเวณที่ฝูงหมาป่ารวมตัวกันหนาแน่นสุดแรง
คบเพลิงที่ทำจากเปลือกต้นสนส่งเสียงหวือแหวกอากาศ ก่อนตกลงบนพื้นหิมะดังตุบ ๆ ประกายไฟกระเด็นกระจายไปทั่ว
ฝูงหมาป่าหิวโซจนคลุ้มคลั่งจริง ๆ แต่โดยสัญชาตญาณพวกมันยังคงหวาดกลัวเปลวไฟ จึงส่งเสียงครางอย่างกระวนกระวาย ก่อนพากันถอยกรูดอย่างลนลาน
บันไดไม้พาดอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่!
เฉินต้าซานพุ่งไปถึงในพริบตา แล้วใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็วเกิน 2 เมตร
แต่ในจังหวะที่เขาหันกลับมา ฝูงหมาป่าก็หายจากอาการตื่นตระหนกชั่วครู่แล้ว
เพียงพริบตา หมาป่าหลายตัวก็วิ่งอ้อมคบเพลิงเข้ามา
หนึ่งในนั้นเป็นหมาป่าดุร้ายที่ร่างใหญ่กำยำเป็นพิเศษ มันกระโจนสูงขึ้นพร้อมอ้าปากกว้าง เงื้อเขี้ยวจะงับต้นขาของเฉินต้าซาน
เฉินต้าซานรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ สมองยังไม่ทันคิด มือก็เหวี่ยงปืนไรเฟิลในมือฟาดไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ
ปัง!
พานท้ายปืนฟาดเข้าที่หัวหมาป่าอย่างแรง!
หมาป่าตัวนั้นที่ยังลอยอยู่กลางอากาศครางหงิง เสียการทรงตัวทันที ก่อนกลิ้งตกลงไป