คนกลุ่มหนึ่งก่อเรื่องวุ่นวายอยู่บนถนนนานพักใหญ่!
มาถึงขั้นนี้แล้ว สิ่งที่ทำให้ทุกคนใจสั่นยิ่งกว่าความแค้นที่มีต่อเฉินต้าซาน ก็คือจะจัดการกับเรื่องยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นอย่างไร!
หัวบุกที่เก็บมามากมายขนาดนี้ แถมยังติดหนี้พัวพันกันยุ่งเหยิงราวกับใยแมงมุม ต่อให้ฉีกเฉินต้าซานเป็นชิ้น ๆ จริง ก็ยังอุดช่องโหว่นี้ไม่ได้
“ไป! ไปคิดบัญชีกับเฉินต้าซาน ให้เขาชดใช้เงินพวกเรา!”
“ทั้งหมดเป็นเพราะเขาเล่นสกปรก!” จู่ ๆ ใครคนหนึ่งก็ตะโกนลั่น “ถ้าไม่จ่ายเงิน ก็สู้กับมันให้ตายไปข้าง!”
คำพูดนี้ราวกับสะเก็ดไฟตกลงในกองฟืนแห้ง พลันมีเสียงเห็นด้วยดังตามมาไม่ขาดสาย
แต่ความเดือดดาลนี้เพิ่งปะทุได้ไม่ถึงครึ่งนาที ทุกคนก็กลับตกอยู่ในความเงียบอันน่าประหลาด
เฉินต้าซานมีผู้ใหญ่ในอำเภอคอยหนุนหลัง แถมยังกล้าซ้อมคนจากในเมืองจนปางตาย...
เขาจะกลัวพวกเราที่มีจำนวนมาก แล้วยอมจ่ายเงินแต่โดยดีจริงหรือ?
ไม่นานนัก มีคนตัวสั่นงันงกย่อตัวลง เก็บหัวบุกที่กลิ้งกระจายไปทั่วกลับใส่กระสอบ
ทุกคนราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน ต่างเริ่มเก็บสินค้าที่กระจัดกระจายกันจ้าละหวั่น!
บีบให้เฉินต้าซานชดใช้เงินหรือ?
ไม่มีใครมั่นใจเรื่องนี้เลย!
ทางรอดเดียวในตอนนี้ คือขนหัวบุกเจ้าปัญหาเหล่านี้กลับไป อย่างน้อยก็พอจะมีคำตอบให้เจ้าหนี้ได้
……
ทางลงเขาส่วนใหญ่เป็นทางลาดลง ลากเลื่อนลงมาก็เลยไม่เหนื่อยนัก
แต่ตอนนี้กลับต้องลากหัวบุกหนักหลายร้อยชั่งขึ้นทางลาด นั่นแทบเอาชีวิตคนพวกนี้เลยทีเดียว!
ถนนหิมะเพิ่งถูกเลื่อนบดทับไปอีกครั้ง พอตกกลางคืนก็จับตัวเป็นเปลือกน้ำแข็ง ลื่นเสียจนแม้แต่แมลงวันยังยืนไม่อยู่
บางคนก้าวไปได้แค่สองก้าวก็ล้มโครมลงบนพื้นน้ำแข็ง ท้ายทอยกระแทกดังตุบ