“หยุดนะ!”
เฉินต้าซานตะโกนลั่น ก่อนพุ่งออกจากประตูรถราวกับเสือชีตาห์
เมื่อครู่พอเห็นรถโดยสารเข้ามาในลาน แล้วยังได้ยินเสียงคนขับร้องเรียก ตำรวจหลายนายก็วิ่งกรูกันมาทางนี้
ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งเพิ่งเข้ามาถึง ปืนพกแบบหกสี่ที่เอวก็ถูกเฉินต้าซานฉกไปอย่างรวดเร็ว!
ปลดเซฟ ขึ้นลำกล้อง เล็ง แล้วเหนี่ยวไก ทุกอย่างเกิดขึ้นต่อเนื่องในคราวเดียว!
“ปัง!”
เสียงปืนดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วลาน!
กระสุนเฉียดหนังศีรษะของเจ้าผมหยิกไป เส้นผมหยิกทันสมัยบนหัวถูกแหวกเป็นแสกกลางทันที!
“ถ้ายังวิ่งอีก ฉันจะยิงหัวแกจริง ๆ แล้วนะ!”
พอได้ยินเสียงเฉินต้าซาน เจ้าผมหยิกที่กำลังตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูกก็เข่าอ่อน ตัวสั่นเทา ทรุดลงไปกองกับพื้นในทันที
“อย่าขยับ!”
“วางปืนลง!”
ตำรวจรอบข้างเพิ่งได้สติ ต่างชักปืนออกมาเล็งเฉินต้าซาน
“ทุกคนใจเย็นก่อน!”
ผู้กำกับสถานีตำรวจในเครื่องแบบตำรวจแบบเจ็ดสอง เสื้อสีขาวด้านบนและสีน้ำเงินด้านล่าง มีแผลเป็นบนใบหน้าและท่าทางกร้าวแกร่ง ได้ยินเสียงปืนแล้วก็รีบวิ่งออกมาจากสำนักงานในไม่กี่ก้าว
เมื่อเห็นบรรยากาศตึงเครียดในลาน เขาก็รีบตะโกนว่า “ทุกคนใจเย็นก่อน!”
เฉินต้าซานไม่ตื่นตระหนก กดปากกระบอกปืนลงพื้น คายปลอกกระสุนออก แล้ววางปืนลงบนพื้นอย่างมั่นคง
จากนั้นยกมือขึ้นเหนือศีรษะ อธิบายอย่างสงบว่า “คุณตำรวจทุกท่าน ผมต้องขอโทษจริง ๆ เมื่อครู่สถานการณ์ฉุกเฉิน ผมบุ่มบ่ามไปหน่อยเลยทำผิดกฎ!”
“คนพวกนี้ใช้มีดปล้นบนรถโดยสาร ผมเสียแรงอยู่พักหนึ่งกว่าจะจับพวกเขาได้ จะปล่อยให้หนีไปแม้แต่คนเดียวไม่ได้...”