เมื่อพวกเขาและคนอื่น ๆ เพ่งพิศหาจนได้พบกับสุนัขจิ้งจอกเก้าหาง รอบ ๆ ตัวนางก็เต็มไปด้วยผู้คน..
รูปร่างและใบหน้าอันงดงามของสุนัขจิ้งจอกเก้าหาง ประกอบกับบุคลิกเยื้องกระส่ายโดยธรรมชาติ ไม่ว่านางจะไปที่ไหนก็ย่อมเป็นจุดสายตาของทุกคน
ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดทางนางเห็นสิ่งใดก็หยิบฉวยไปโดยไม่มีความคิดเรื่องการจ่ายเงินเลยแม้แต่น้อย จะไม่ถูกมุงก็แปลกแล้ว..
"สาวสวย แม้จะสวยก็เหอะ แต่ซื้อของแล้วไม่จ่ายเงินไม่ได้นะ ฉันแนะนำให้รีบไปจ่ายเงินซะ ไม่งั้นฉันต้องเรียกองครักษ์เมืองแล้ว"
"ใช่แล้ว กล้าแบกของในเมืองหลักแบบโจ่งแจ้ง นายกล้าตัวดีจริง ๆ เลย"
"สาวสวย ไม่งั้นพี่ช่วยจ่ายเงินให้ก็ได้ คืนนี้นายอยู่กับพี่สักคืนเป็นไง?" ชายหนุ่มคนหนึ่งมองสุนัขจิ้งจอกเก้าหางด้วยสีหน้าหลงใหล
เติ้งเจี๋ยและคนอื่น ๆ ที่เพิ่งมาถึงได้ยินประโยคนี้เข้า ก็ตกใจในใจทันที
ไอ้บ้านี่ มันคือคนแก่ผูกคอตายเบื่อโลกหรือเปล่าเนี่ย!?
ให้สุนัขจิ้งจอกเก้าหางอยู่ด้วยสักคืน มันกล้าจริง ๆ นะ
ถึงแม้เมื่อกี้ซุนเทาจะแฝงเจตนาล้อเลียนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เปิดเผยโฉ่งฉ่างขนาดนี้
และแล้ว...
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา คิ้วของสุนัขจิ้งจอกเก้าหางขมวดเล็กน้อย มือฟาดวูบหนึ่ง แสงสีชมพูพุ่งเข้าสู่ร่างชายหนุ่มทันที..
"เป๊ะ!"
เสียงดังต่ำ ๆ ดังขึ้น ร่างชายหนุ่มระเบิดเป็นหมอกเลือด หายสาบสูญไปจากที่ตรงนั้น..
สุนัขจิ้งจอกเก้าหางแม้ปกติจะชอบเล่นกับคน แต่ก็ไม่ใช่ว่าใคร ๆ จะมาล้อเลียนนางได้
คำพูดของชายหนุ่มคนนี้ทำให้นางรู้สึกไม่พอใจ..