หลังออกมาจากจวนเจ้าเมือง เฉินมั่วไม่ได้ออกจากนครชางลาน แต่เดินตรงดิ่งมุ่งหน้าสู่โรงแรมไหลฝู
เขาไม่ลืมวัตถุประสงค์ของการมาครั้งนี้ แม้จะมีเหตุการณ์เล็ก ๆ แทรกเข้ามา แต่สิ่งที่ตั้งใจไว้ก็ยังต้องทำให้จบ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อตาแก่คนนั้นมาแล้ว ไม่ว่าจะเรื่องใหญ่แค่ไหนก็มีเขารับผิดชอบ ฆ่าก่อนแล้วค่อยพูด
ขณะนี้ภายในโรงแรมไหลฝู กาลิโอนอนแผ่อยู่บนเตียง พลิกไปมาแล้วก็หลับไม่ลงสักที
เรื่องที่เย่หานเดินทางมาถึงนครชางลานแล้วถูกจับกุม เขาได้รู้เรื่องแล้ว เมื่อเทียบกับความตื่นเต้นของคนอื่น เขากลับไม่ได้ดีใจเลยสักนิด
เขารู้สึกว่าเย่หานมาที่นครชางลานนี่ ที่จริงอาจมาเพื่อตัวเขา
วันนี้ถูกเจียงเมิ่งซิงสังหาร ตั้งแต่นั้นเขาก็ไม่กล้าออกจากเมืองอีก
เมื่อเจียงเมิ่งซิงลงมือแล้ว ย่อมแปลว่าเย่หานไม่มีทีท่าว่าจะยกโทษให้เขา
ก่อนหน้านี้เขาหยิ่งผยองอยู่เสมอ เพราะมีพรสวรรค์สีทอง แถมยังเป็นหนึ่งในสิบอันดับแรกของกระดานจัดอันดับ รู้สึกในใจว่าแม้จะด้อยกว่าเย่หาน ก็คงไม่ต่างกันมากนัก
แต่พอถูกเจียงเมิ่งซิงสังหารวันนี้ เขาก็เชื่อฟังอย่างถ่องแท้เสียทีเดียว
เจียงเมิ่งซิงเป็นเพียงสมาชิกธรรมดาคนหนึ่งของตำหนักรัตติกาล ไม่ได้อยู่ในกระดานจัดอันดับ ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน พรสวรรค์สีทองก็ไม่เคยมีใครบอกว่ามีคนแบบนี้อยู่
แต่แค่คนคนหนึ่งแบบนี้ กลับสังหารเขาได้ กลับมาคิดทั้งบ่ายก็ยังไม่เข้าใจ
ความเสียหายแบบนั้น จะเป็นของพวกไม่มีชื่อเสียงธรรมดา ๆ ได้ยังไง