อีกฟากหนึ่ง เฉินมั่วพาเจียงเมิ่งซิงรีบมุ่งหน้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้าย...
พอใกล้จะถึงจัตุรัสเคลื่อนย้าย สมาชิกองครักษ์เมืองกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามา..
"พี่น้องเย่หาน ไม่ได้เจอกันนาน" หัวหน้ากลุ่มที่เป็นผู้กองเล็กขององครักษ์เมืองทักทายเฉินมั่วอย่างสนิทสนม
"ไม่ได้เจอกันนานจริงๆ" เฉินมั่วตอบรับอย่างสุภาพ
ผู้กองเล็กคนนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะครั้งก่อนๆ ที่เขาลงมือฆ่าคน คือคนนี้แหละที่มาจัดการปิดปากให้ทุกครั้ง เฉินมั่วจึงยินดีรักษาสัมพันธ์ดีๆ กับเหล่าองครักษ์เมือง
"มีอะไรหรือ!?"
"เป็นแบบนี้ครับ พี่น้องคงได้ข่าวแล้ว มีไอ้บ้าบางตัวพาพวกปีศาจห้วงลึกออกไปยืนโวยวายอวดอำนาจอยู่นอกเมือง นายเมืองมองไม่เข้าตาแล้ว อยากจัดการมันซะ แต่พวกเราออกจากเมืองไม่ได้ เรื่องนี้เลยต้องพึ่งพวกผู้เล่นอย่างพี่น้อง"
"แต่ว่า ไอ้นั่นมันยืมพลังของปีศาจห้วงลึกได้ ผู้เล่นธรรมดาคงไม่ใช่คู่มัน นายเมืองเลยอยากให้พี่น้องลงมือจัดการมัน"
"วางใจ ถ้าพี่น้องกำจัดมันได้ นายเมืองต้องมีรางวัลให้แน่นอน"
ได้ยินแบบนั้น ตาเฉินมั่วเป็นประกาย ยังมีรางวัลด้วยรึ!?
ไอ้ซาสึเกะนั่นมันก็มีเรื่องมากับเขาอยู่แล้ว แม้นายเมืองไม่พูด เขาก็ตั้งใจจะจัดการมันอยู่แล้ว
ไม่คิดว่านายเมืองจะแทรกตัวมาด้วย นี่มันเหมือนส่งรางวัลมาให้ฟรีๆ เลย
"วางใจ ผมจะจัดการมันเอง! แต่ตอนนี้ผมมีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวผมจะลงมือกำจัดมัน" เฉินมั่วรับปาก