ได้ยินคำพูดของซุนเทา ใบหน้าซาสึเกะก็มืดครึ้มลงทันที
“ดูท่าเย่หานจะไม่กล้ามาเอง เลยส่งนายมาให้ตายสินะ”
“ถ้างั้น เดี๋ยวฉันจะจัดให้!”
พูดจบ ร่างของซาสึเกะก็พุ่งเข้าโจมตีซุนเทาอย่างรวดเร็ว
ซุนเทาส่งเสียงหึหึในลำคอ ยกมือขึ้น บอสขนาดมหึมาสามตัวก็ปรากฏตัวรายรอบเขา พร้อมกันนั้นก็เปิดใช้การเชื่อมโยงแห่งความตาย
การปรากฏตัวของบอสสามตัวที่แผ่แรงกดดันออกมาทำให้ทุกคนในเมืองสะท้อนใจ
“เชี่ย! สามตัวนี้ออร่าโหดร้ายมาก ฉันว่าอย่างต่ำก็ระดับแพลทินัมแน่ๆ” มีคนอุทาน
“กลัวว่าจะไม่ใช่แค่นั้น กิลด์เราเคยลงดันแพลทินัมบอสมาก่อน ถึงจะล้มเหลว แต่รู้สึกว่าออร่าของแพลทินัมตัวนั้นยังสู้ตัวพวกนี้ไม่ได้เลย”
“แรงกว่าแพลทินัม!? ไม่ใช่บอสระดับเพชรใช่ไหม!?”
“เป็นไปได้!”
“ฮืม...!”
รอบด้านดังเสียงสูดลมหายใจเข้าไปพร้อมกัน...
“เชี่ย! คนนี้ใครกัน ถึงขนาดพกบอสระดับเพชรมาสามตัวติดตัว!?”
“ฉันรู้จัก! มันเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของตำหนักรัตติกาล ไอ้อ้วนซุน!”
“ไอ้อ้วนซุน!!? คนอันดับสองของภารกิจปราบปีศาจน่ะเหรอ!?”
“ใช่ มันเอง!”
“ไม่แปลกแล้วที่ตอนนั้นแต้มตามเทพเย่หานติดๆ ที่ไหนได้ ที่แท้ข้างตัวมีบอสเพชรสามตัวช่วยอยู่”
“ตำหนักรัตติกาลนี่ซ่อนมังกรซ่อนเสือจริงๆ ไม่รู้มันควบคุมบอสเพชรสามตัวได้ยังไง”
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่เอาเข้าจริงมีสามตัวนี้อยู่ ก็พอให้ซาสึเกะเจ็บตัวแน่ๆ”