กลางสมรภูมิเส้นทางเทพระดับบรอนซ์...
ซุนเทาฝ่าทะลวงมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงจุดศูนย์กลางของสมรภูมิ
แต่พอไปถึงตรงนั้น เขากลับรู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศแปลกไป
ใต้แท่นรับเทวะมีคนหกคนยืนอยู่ ทั้งหกร่วมมือกันแต่กลับไม่ลงมือ ในสมรภูมิเส้นทางเทพแล้วถือว่าหายากมาก
พอเขามาถึง สายตาของทั้งหกคนก็หันมาจ้องเขาพร้อมกันทันที
"เฮ้ย มารุดหน้ามาที่ฉันเองสินะ" ซุนเทาเข้าใจทันทีในใจ
ตอนนั้นเองเขาถึงได้นึกขึ้นได้ว่าพี่ม่วกเคยเตือนให้เล่นตัวเงียบ ๆ ไม่งั้นจะโดนเล็ง ไม่คิดว่าจะโดนเล็งเร็วขนาดนี้
แต่ช่างมัน... โดนเล็งก็โดนเล็ง ไม่เป็นไร พี่ไม่แคร์!
ตอนนี้ซุนเทามั่นใจเต็มเปี่ยม!
ไม่มีทางเลี่ยงได้ ด้วยระดับพลังของเขาตอนนี้ แม้คนทั้งสมรภูมิรุมมาเขาก็ไม่กลัว
ขณะเดียวกัน ใต้แท่นรับเทวะ คนทั้งหกส่งสายตาหากัน...
"มันใช่คนนั้นสินะ?"
"ใช่ คนนี้แหละ ระวังหน่อย มันคุมบอสระดับเพชรสองตัว พลังแรงมาก ครู่นี้พวกเราสี่คนจะอุดสองตัวเพชรนั่นเอาไว้ สองคนเหลือนี่จัดการมันเอง จำไว้ รีบจบให้เร็ว บอสระดับเพชรพวกเราอุดไว้ได้ไม่นาน"
"วางใจ คนนี้น่าจะเป็นอาชีพแนวผู้อัญเชิญอะไรทำนองนี้ พึ่งสัตว์เลี้ยงทั้งหมด ตัวมันเองพลังไม่แข็ง ถ้าพวกแกอุดสองตัวเพชรนั่นไว้ได้ เราฆ่ามันให้จบได้อย่างรวดเร็วแน่!"
"โอเค งั้นก็ตามนี้เลย ลงมือ!"