เฉินมั่วยังคงสังหารผู้คน ส่วนเติ้งเจี๋ยและพวกไม่ได้ลงมือด้วย แค่ยืนดูอยู่ข้างจิ้งจอกปีศาจเก้าหาง
ไม่มีทางเลือก เพราะเฉินมั่วกับจิ้งจอกปีศาจเก้าหางผูกสัญญากันไว้ จิ้งจอกปีศาจเก้าหางจะไม่มีวงมองเฉินมั่วตายตรงหน้า แต่พวกเขาไม่มีสิ่งใดแบบนั้น
ถ้าพวกเขาลงมือฆ่าคนเหมือนเฉินมั่ว ถ้าองครักษ์เมืองลงมือกับพวกเขาขึ้นมา พวกเขาก็รับไม่ได้
ดังนั้น การดูอยู่ห่าง ๆ ก็พอ เฉินมั่วฆ่าคนแล้วได้ค่าสเตตัส แต่พวกเขาไม่ได้ ไม่มีความจำเป็นต้องเสี่ยง
การเห็นองครักษ์เมืองพินาศยับ และเห็นผู้เล่นที่เมื่อก่อนยังอ้างว่าเย่หานไม่กล้ามานครชางหลานโดนฆ่าจนร้องไห้กรี๊ดกร๊าด พวกเขาก็มีความสุข ทริปนี้ไม่มาฟรี
ก่อนมาพวกเขาก็รู้อยู่แล้วว่าเฉินมั่วจะสร้างเรื่อง แต่ก็ไม่คิดว่าเฉินมั่วจะสร้างใหญ่ขนาดนี้
โห สังหารผู้เล่นระสำระคึกคักขนาดนี้ในเมืองหลัก ทั้งที่องครักษ์เมืองที่อ้างว่าปกป้องความยุติธรรมกล้าปล่อยเสียงแม้แต่นิดเดียวไม่ได้ ฉากแบบนี้ แค่ดูก็ฟินแล้ว
สถานการณ์ในนครชางหลานแพร่ไปถึงหูผู้เล่นในเมืองหลักทุกแห่งอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น หินก้อนเดียวปลุกคลื่นนับพันชั้น ปฏิกิริยาแรกของผู้เล่นทุกคนที่ได้ยินคือ... เป็นไปไม่ได้!
ทุกคนรู้ว่าเย่หานมีสิทธิ์ฆ่าคนในเมืองหลัก พวกเขาก็รู้ว่าแม้เย่หานจะฆ่าคนในเมืองหลักได้ แต่ฆ่าได้อิสระไม่ได้ ฆ่าได้หนึ่งสองคนองครักษ์เมืองก็จะมาเตือน ฆ่าเยอะก็จะโดนลงโทษเช่นกัน
ทว่า ข่าวที่ส่งออกมาจากนครชางหลานบอกว่า เย่หานฆ่าคนจนบ้าคลั่งในนครชางหลาน แถมฆ่าต่อหน้าองครักษ์เมืองอย่างบ้าคลั่ง จนองครักษ์เมืองไม่กล้าออกมาขวาง