“สังหารผู้เล่น*** ได้รับพละกำลัง 1 แต้ม”
“สังหารผู้เล่น*** ได้รับความคล่องตัว 1 แต้ม”
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในสมองของเฉินมั่วทีละเสียง ยิ่งฆ่ายิ่งมีแรงไปกันใหญ่
สมัยก่อนออกไปฆ่าคนนอกเมือง ยังไม่ทันได้ฆ่ากี่พวก คนอื่นก็ได้รับข่าวแล้วหอบหิ้วหนีกลับเมืองหมด เขาเลยไม่มีโอกาสได้ฆ่าให้สมใจ
แต่ตอนนี้ต่างออกไป ตอนนี้ฆ่าอยู่ในเมืองหลักเลย พวกนี้หนีก็ไม่มีที่จะหนี
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นในนครชางหลานมีจำนวนมหาศาล เหมือนถูกปั้นมาให้เฉินมั่วโดยเฉพาะเลยทีเดียว
เรื่องนี้ยังต้องขอบคุณผู้เล่นแคว้นอาโกวพวกนั้นด้วย ที่ปากโฉบเอาคำโคตรเทพมาอวดอ้าง จนดึงผู้เล่นที่อยู่ในบัญชีตายของเฉินมั่วมารวมกันที่นี่
ฆ่าไม่หมด ฆ่าไม่หมดจริง ๆ!
เพียงแต่เฉินมั่วฆ่ามันส์ไปพร้อมกัน ฝ่ายองครักษ์เมืองทั้งกองกับเจ้าเมืองนครชางหลานก็ลำบากเข้าอีกแบบ
ระบบเด้งแจ้งเตือนไม่หยุด สั่งให้พวกเขาลงมือ! ตั้งแต่การเตือนภัยในตอนแรก ไล่มาจนถึงการเตือนสุดท้าย
ทว่าจิ้งจอกอสูรเก้าหางก็ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย
เมื่อจำนวนคนที่เฉินมั่วฆ่าไล่ขึ้นถึงหนึ่งหมื่น บทลงโทษของระบบก็มาถึงในที่สุด..
ไร้สัญญาณเตือนใด ๆ เส้นฟ้าผ่าสีทองสิบกว่าสายพุ่งลงมาจากแผ่นฟ้า ฟาดลงตรงเป้าใส่องครักษ์เมืองหลายสิบคน
“อ๊ากกก...”
เสียงกรีดร้องดังระงมออกมาจากปากของพวกองครักษ์เมือง ทุกคนถูกฟาดจนเลือดเนื้อเละเทะ ตัวดำมืดไปหมด ตากลอกขาว ร่างหงายล้มลงตึง
ความเจ็บปวดจากบทลงโทษของระบบถูกดันเต็มขีด และนอกจากนั้น ฟ้าผ่าหนึ่งสายนี้ยังทำให้เลเวลขององครักษ์เมืองทุกคนร่วงลง 5 ระดับพร้อมกัน