ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของเฉินมั่ว พลังชีวิตของซาสึเกะร่วงหู่ลงอย่างรวดเร็ว
เขาพยายามกระกะโพชั่นต่อเนื่อง แต่เพราะไม่มีโพชั่นฟื้นฟูแบบเป็นเปอร์เซ็นต์ ดีที่สุดที่หาได้ก็แค่ซูเปอร์น้ำแดงที่คืนเลือดให้ 10000 ต่อวินาที
แต่โพชั่นแบบนี้ในสายตาการโจมตีของเฉินมั่วช่างไม่ต่างจากหยดน้ำหยดเดียวในทะเลทราย
ซาสึเกะที่แบกไม่ไหวรีบสั่งให้ปีศาจนรกทั้งหลายออกมาขวางเฉินมั่ว เพื่อให้ตัวเองมีโอกาสหนี
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ปีศาจนรกเริ่มขยับ สมาชิกตำหนักรัตติกาลก็ลงมืออย่างรวดเร็ว ขวางพวกมันไว้ ไม่ให้เข้าไปกวนการต่อสู้ของเฉินมั่ว
ปีศาจนรกเหล่านี้ฝีมือแข็งแกร่งจริง แต่จำนวนก็เทียบกับสมาชิกตำหนักรัตติกาลไม่ได้ คนหลายร้อยรุมหนึ่ง ไม่ต้องพูดถึงการสังหาร แค่ขังมันไว้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เห็นฉากนี้ ใบหน้าของซาสึเกะตื่นตระหนกสุดขีด เขาจึงตะโกนดังลั่นใส่ผู้เล่นพันธมิตรที่อยู่ห่างออกไป "พวกนายมองดูแบบนั้นได้ยังไง! ฉันตายแล้วพวกนายก็ต้องจบกันหมด! ด้วยนิสัยของเย่หาน พวกนายคิดว่าพอเขาฆ่าฉันแล้วจะปล่อยพวกนายไปง่าย ๆ เหรอ!?"
ได้ยินคำของซาสึเกะ ใบหน้าของผู้เล่นพันธมิตรทั้งหมวยกันก็เต็มไปด้วยความลังเล
พวกเขาย่อมเข้าใจคำพูดของซาสึเกะดี เย่หานคนนี้เลือดเย็นแค้น ใครทำกับเขาเท่าไรเขาจัดการคืนเท่านั้น ช่วงนี้พวกเขาโจมตีผู้เล่นหัวเซี่ยมาหนักหน่วงขนาดนี้ เมื่อเย่หานฆ่าซาสึเกะเสร็จ แน่นอนว่าต้องมาล้างบัญชีกับพวกเขารายคนรายกัน